Sevgi Gül İlkan Şiirleri - Şair Sevgi Gü ...

Gölge adam
Sen devam et
Özgürlük şarkılarınla.
Biz uzaklarda da olsak
Seni duyarız, anlarız.
Ardından

Göğsüme saplanan bıçaksın
Bana sevdanın harındasın
Aşka biçimler almaktasın
Söküp atmaya kıyamadım

Hayat ağacımdan saplısın

Samimiyetten,
Sevgiden,
Saygıdan yana yoksa bağınız;
Ne işiniz var bahçemde?..
Kırmışsınız yine
Dalımı, budağımı,

Gönül tahttır
Herkese yer verilmez
Kalbim seçidir
Öyle herkesi sevmez
Özel olanı sever
Özene bezene sever

Hangi tomurcuğu dalından kopmuş görsem
Gövdemden yine sen kırılıp gidiyorsun.
Sonra birdenbire tekrar yıkılıyorum
Gövdem bi' yana ruhum bi' yana, tüterek...Sevgi Gül İlkaN

Bir tren garında akşam dönüşündesin
Üstün başın yırtılmış yara bere içindesin
Ah benim duygum
Yine acımla mı kavgaya tutuştun.
Hırpalanmışsın, çok hırpalanmışsın
Adım atmaya bir gram mecalin yokken

Ey acı!
Bir gram uykum var
Nedir garazın?
Duygularıma ilmek ilmek dokunuyorsun.
Gece midir sana aşık
Sen mi geceye?

Sanıyorlar ki dağsın; oysaki bir toz tanesi dahi kaldıracak gücün yoktur.
Kimseden bir destek beklediğin yok aslında; zarar vermesinler yeter diyorsun.

Sevgiden, saygıdan, empatiden, samimiyetten ve şeffaf olmaktan yana gelişimini tamamlayamamış insanlarla uğraşmak ya da bunlara maruz kalmak yoruyor insanı.

Evet dağsındır; lakin üstün metrelerce karla kaplı, için bir o kadar yangın yeri; yine de çiçek açmak için mücadele ediyorsun.

Yıkıntıların arasında
Oyuncak bir ayıcık ağlıyor
Ölen sahibine.
Zaman derinden bir ah çekmekte.
Zaman acı çekmekte
Kollarındaki cansız yavrulu bedene.

Gözyaşlarımı sana
Aşkın buğday tanelerine indirenim
Sınavında ölüp ölüp diriltenim
Yeşertip, oldurup
Sabrın değirmeninde un edenim
Tevekkül teknesinde