Ben bir kere öldüm dedim
İkincisine sakın inanmayın
Çünkü birincisine inanmadınız
Kiminiz...
Sahi ölmek neydi?
Düşersin, dizlerin yaralanır
Göğsündeki kuşlar yaralanır
Yarınlar acıya aralanır
Tez kapat pencereni kapını
Yollara ve kaleme kar doldur
Kar yağıyor
Zaman başa sarıyor
Çocukluğum gözümde canlanıyor
Babam damı kürüyor
Annem sobayı yakıyor
Radyoda samanyolu çalıyor
Vah! Bu nasıl bir yangın?
Yağmuru yok.
Bu nasıl bir tufan?
Güneşi yok.
Zaman kül
Baharı yok.
Aşkı
Kaç milyon kuştur şimdi,
Mısraları kaç milyar yağmur?
Yüzü şiirdir şimdi
Bilmem kaç milyon şiirdir şimdi.
Göz kapaklarında bir çift turna
Ah canım!
Yokluğundan;
Yorgun içimin teri
Buğulanan camın
İçerideki ağıdı gibi
Böyle ağlıyor işte canımda.
Kim demiş yoksun
Yağmur taneleri kadar çoksun
Yağıyorsun
Çiçekler seni giyiniyor
Ben öyle istiyorum
Çok konuşmayı sevmem ben
Az olsun öz olsun isterim.
Çok insan da sevmem ben
Az olunsun öz olunsun isterim.
Her şeyin fazlası insanı yorar,
Azı aratır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!