Güzel gülmeli insan,
Güneşi doğurur gibi yüzünde.
Kışı çatlatıp,
Yazı dalından koparmalı.
Ve kendinden geçerken,
Mutlaka bir çocuğun kalbine yakışmalı,
Ve karar verdik, aklım ile ben çıktık yola.
Daha onun haberi yok.
Aslında yokmuş gibi davranıyor
En can alıcı yerden vurmak için.
En can alıcı yerinden vurmak için
Serseri kurşunlar diziyorum aklıma, mantığıma.
Yere göğe sığdıramadığın
Tek heceydi hazinen.
Ayaklarını yerden kesen
Bulutlara binilir mi hiç?
Tozu dumana katmış geliyor.
Sözümün bittiği yer
Ömrü gibi
Yarım kalan kitabına akan gözyaşımdır.
Altını çizdiği cümlenin
Göğsüme binlerce kurşun dizdiğinde
Kan ağlamamdır.
Uyandığımda
Seni rüyamda gördüğümü hatırlayınca
Geri ışık hızında gözlerimi kapıyorum
Seni görmeye devam etmek için.
Bugün de gel kalbim
En azından rüyalarımda yaşamaya devam edelim.
Düşlerin içinde yürürken
Seni izledim sesinde
Kendi yokluğumu dinledim
Doğmadan ölen sözcüklerde
Kesildi kelimeler birden bire
Soluksuz kaldığım o yerde.
Belki de şiir kolik olduğum için
Geceyi içiyorum gözlerinden.
Ahh yine uykusuz uyanacak sabahlar
Yorgun ve bitkin düşeceğiz yollarına
Kırmızı şiirler sereceğiz.
Hiç mi hiç gelmeyişlerine
Bir yastıkta ölseydi ya yüreğimiz.
Neden durdun a canım.
Öldürdü yüreğim beni be!
Yarınım yanında yatıyor.
Bahar geçiyor evinin önünden.
Beni kuru bir dal bıraktın.
Ne göğün mavisi
Ne denizin kokusu
Haz vermiyor bana
Parkların kuş cıvıltısı
Güllerin güz gülüşü
Tebessüm ettirmiyor bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!