Ah yalan dünya!
Bi' gönlüne beni sığdıramadın.
Açtım canımın kapılarını
Gelsin ölüm.
Topladım parçalarımı
Gözlerim dediğim bir çift valizime.
Gözün aydın;
Ağlamıyorum artık.
Göz/yaşlarım kökünden kesildi.
Ne baharım kaldı
Ne canım.
Hazan içinde
Ne olsun işte.
Biliyorsun güneşimdin.
Toprağa battığından beri
Buralar hüzün yağıyor.
Ben hep ağlamaklı.
Nasıl özlüyorum seni bi' bilsen.
Hayatın kenarından,
''O,'' toprağa düştü;
Ben ise,
Canımdan düşüp darmadağın oldum.
Mevsim bahar deyip
Şaşkın şaşkın bakma bana güneş;
Pencerenin önüne oturup
Gelecekmiş gibi beklersin.
Günler, haftalar, aylar geçer
Gelemez.
Yağmura, toprağa, rüzgara sorarsın;
Ne ses vardır ne soluk.
Güzel gülmeli insan,
Güneşi doğurur gibi yüzünde.
Kışı çatlatıp,
Yazı dalından koparmalı.
Ve kendinden geçerken,
Mutlaka bir çocuğun kalbine yakışmalı,
Ve karar verdik, aklım ile ben çıktık yola.
Daha onun haberi yok.
Aslında yokmuş gibi davranıyor
En can alıcı yerden vurmak için.
En can alıcı yerinden vurmak için
Serseri kurşunlar diziyorum aklıma, mantığıma.
Yere göğe sığdıramadığın
Tek heceydi hazinen.
Ayaklarını yerden kesen
Bulutlara binilir mi hiç?
Tozu dumana katmış geliyor.
Sözümün bittiği yer
Ömrü gibi
Yarım kalan kitabına akan gözyaşımdır.
Altını çizdiği cümlenin
Göğsüme binlerce kurşun dizdiğinde
Kan ağlamamdır.
Uyandığımda
Seni rüyamda gördüğümü hatırlayınca
Geri ışık hızında gözlerimi kapıyorum
Seni görmeye devam etmek için.
Bugün de gel kalbim
En azından rüyalarımda yaşamaya devam edelim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!