Yüreğimdekilerin gurbet kuşuyum
Hangi göğün denizine kanat çırpsam
Hangi bulutun güvertesine konsam
Yabancılıkları karşılıyor beni.
Lisanımdan anlamıyor hiçbirisi
Vefat etti dediklerinde içime yıkıldım.
Yüreğim enkazımın altında.
Ses ver can! Ses ver...
Ben, yüreğimin kırıntılarını yarınlarıma verecektim
Acın süpürüp götürmeseydi avuçlarımın içini.
Yüzümdeki hüznün tozunu
Rüzgarlara silkeler
Sonbaharların üstüne atardım
Bir tebessüm karşılığında
Düşeş gelirdi muzurluğum,
Ta ki yüreğimden düşene dek.
Öyle tatlı tatlı esiyor ki rüzgar
Biraz öfkeli olsa da.
Elimde sıcacık çay; balkondayım.
Yağmuru bekliyorum
Gecenin bu saatinde.
Ayak seslerinden anladım
Bir düş müydün de
Düşlerimden düştün.
Daha dün oyuncaklarını topluyordum
Dağıtıp gittin içimi.
Gel topla parçalarımı.
Önce yüreğimi başla...
Yüreğimiz depremlerin yeri
Göğün dibi çığlıkların evi
Kimi mezarlar ağıtla dolu
Güneş mendil olmaya yeter mi?
Arayıp taradık yok merhemi
Binlerce bebeğe bakıyorum
Hepsi de durmadan ağlıyor
Oysaki
Avutmaya, susturmaya çalıştığım
Sadece yüreğim...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!