Allah'ım!
Nasıl olur da
Bu küçücük kalbin
Dünyalar kadar külü olur...
Martılara eşlik ediyorum
Kalbimiz ellerindeydi
Elbette kıymetimizi bilmeyeceklerdi.
Nitekim öyle de oldu.
Çiçekler taşınıyor mezarlıklara.
İlla
Dünya araya girince mi bilinir kıymet?
Kalp kaldırımlarındaki çilekeşler
Ömrüne, mutlu mesutluğa evsizler
Temmuzda içlerine kırağı düşer
Güneş ziyaret etse gözyaşı döker
Umutsuz umuda hamallık edenler
Dünyaya her sığamadığımda
Kalbimin dikişleri atıyor
İğne iplik elimden düşmüyor
Kuş omzumda kandan dal çekiyor
Bir yığın düşünce var masada
Kalbi uzak olana yakın durmuyorum!..
Kalbi uzak olana yolundan dönme; yorulursun...
Gün koyu gri
Rüzgar sert ve telaşlı
Hayırdır bir durum mu var
Gözyaşları mı hazırlıktalar
Çıplak ağaçlar başını sallıyor
İçimden gele gele gülmeyi bilmeseydim
Hüzün yağmuru altında çürüyüp giderdim
Sınav ilahi aşka hazinem demeseydim
Tüm cephelerden kalbi çiğ olarak dönerdim
Sırtıma biriken karları kürümeseydim
Penceremde
Yolumu bekleyen kuşlarım var;
Çünkü kalbim onlardan sorumlu...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!