Senin o yüreğine cümleler eker,
Şiirler biçerim öpe öpe.
Feyz alsın zenginliğin züppeliği,
Fakirliği darağacına asan hallerinden.
Kafam esti bak yine!
Salıncak kapmaca oynamalıyım.
Kalbin dinleyicileri;
Vuruldu gökyüzü,
Sevgiliyle karışık kan kaybında!
Sağanak sağanak can yangını yağıyor,
Renkler kana bulandı.
Saatlerin başı dönmekte,
Sensiz yaşamak mı?
Ölüm denen kilit vurulduğunda gözlerine,
Kör oldum.
Ölüm denen kilit vurulduğunda diline,
Sağır oldum.
Toprak denen kilit vurulduğunda bedenine,
Gecenin gölgesi düşüyor
Kara yasa bürünmüş bulutlardan.
Hüzünlerim vurdukça dalga dalga
Gündüzlerim griye boyanıyor.
Arada kaynak yapsa da güneş,
Kırık bir can bıraktın ardında.
Söyle!
Hangi umudu hapsedeyim
Göğsümde bıraktığın boş kafese?
Hepsi ölüyor be!..
Ruhum
Yorgun içimin yorgun yolcusuyum.
Gökyüzüne kaç durak var
Ey hancı?
Ruhum gök yüzüne çırpınmakta...
Günün peşinden dönen nefesimi
Akşam çayıyla yudumluyorum
Okumakta olduğum
En Son Yürekler Ölür romanıyla birlikte.
Arada bir gelen sorulara hı hı yapıp
Dinlermiş gibi yapıp dinlemiyormuşum!
Bıçak kemiğe dayandığı günden beri
Ağzımı bıçak açmıyor.
Dilimin ucuna gelip gelip giden
Sözlerimin de lisanı durdu.
Soruyorlar niye anlatmıyorsun diye?
Sırtımda yer mi kaldı ki güven diyecek onlara.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!