Saçlarım sana yol olur taranır
Adımlarım varlığını aranır
Kirpiklerime kuşlar sıralanır
Son nefesini nereye bıraktın
Gülüşlerin gözlerimde canlanır
Toprağına kavuşan yağmurum
Buğday buğday
Çiçek çiçek
Salkım salkım üzüm
İçi harlarla dolu nar
Ben bir kere öldüm dedim
İkincisine sakın inanmayın
Çünkü birincisine inanmadınız
Kiminiz...
Sahi ölmek neydi?
Düşersin, dizlerin yaralanır
Göğsündeki kuşlar yaralanır
Yarınlar acıya aralanır
Tez kapat pencereni kapını
Yollara ve kaleme kar doldur
Kar yağıyor
Zaman başa sarıyor
Çocukluğum gözümde canlanıyor
Babam damı kürüyor
Annem sobayı yakıyor
Radyoda samanyolu çalıyor
Vah! Bu nasıl bir yangın?
Yağmuru yok.
Bu nasıl bir tufan?
Güneşi yok.
Zaman kül
Baharı yok.
Aşkı
Kaç milyon kuştur şimdi,
Mısraları kaç milyar yağmur?
Yüzü şiirdir şimdi
Bilmem kaç milyon şiirdir şimdi.
Göz kapaklarında bir çift turna
Yaşamak,
Dallanıp budaklanmak.
Yaşamak,
Dallanıp budaklandığın yerlerden kırılmak.
Canımdan kesildim;
Gövdem yerde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!