Bugün nerelerdeydin?
İçimde yitiktim.
Gözlerime baksaydın anlardın
Yüreğime kara sular indiğini...
Geçince kırmızı ışığında hayalinin ben yine yokluğuna çarpıp ağır yaralandım
Alnımdaki çaresizliğin yazgısı tesbih taneleri gibi boşaldı, yüzüme dağılıyorum
Gelirsin diye rüyaya dört nala koşturduğum gecenin kırılan ayağına başımı yasladım
Gece, siyah kedim
Kucağıma aldım, uykuya sevmekteyim
Hüzne, kalbi tırmalıyor, hatıraları kanatıyor
Uykusuz günleri hatırlatıyor
Gözlerim, baş yastığıma çiseliyor
Şiire harfler ekiyor
Öyle özlersin ki
Uzun uzun kalmak istersin uykuda
Gelir diye rüyana
Bin bir umutla.
Gözlerini kapamak
Onlu düşler kurmak.
Hüznün, dört yaşına girdi.
Öyle haylaz ki
Canımı kırmadığı gün yok.
Her uyandığımda
Darmadağın ettiği içimi toplamaya çalışmak
Küçükken kiraz ağacımıza çıkar,
Bak anne kuş oldum diye bağırırdım.
Hiç aklıma gelmezdi
Göğsümden bir kuş uçup gideceği
Ve kendimden düşeceğim.
İçim dışım yara bere içinde.
Az önce de selan okundu
Senden sonra tüm selalar bize verildi
Yanına yatasım gelmiş
Beni alıp götürmüş
Üstüme toprak örtmüş
Senden sonra
Ben en çok
Uyumaya çalışırken yoruldum.
Gözlerim yine kan ter içinde.
Hasretin kadar uykusuzum.
Hadi uyan uyuyamıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!