Kaba saba insanlar, ince ruhlu insanlara yük olmaya gelmişler bu dünyaya...
Kalbinde hançeri olanlardan
Göğsümüzde çiçek açmalarını bekledik...
Ağzına geleni değil, kalbine geleni konuşmalı insan...
Bana adaleti getirin
Sağ elinde kılıcı,
Sol elinde terazisi olan.
Kefenin birine
Katillerimin bana yaşattıkları konulsun.
Açın adaletin gözlerini,
Özlüyorum
Bir pazar kahvaltısında bulamamak gibi.
Unutup
Sayını bardağa eklemek gibi.
Ekmek gibi...
Kalbimin kulağını çekiyor bahar.
Eylüle gitmişim
Yapraklar dolusu hüzün içmişim
Zamana sorup
Bir beni, bir onu bulup
Hayatta duramayacak halde gelmişim
Anladım, ben bir çocukluk ettim
Ölçüp biçmeden hareket ettim
Aşk, ölçüp biçilirmiş bilmedim
Az ve kısa ağladım bu defa
İçime, soluk soluğa koştum
Hayat renkli bir merdivendir
Düşler içinde düşe kalka çıktığımız.
Her insanı bir kıvılcım takip eder.
Garip bir telaş tutuyor ellerimden.
Ben yine de oturup kalsam;
Soluksuz dinlensem ağaç gölgesinde.
İstanbul'a yağmur yağıyor
Toprak ve yağmur kokusu
Resmin olup ciğerlerime işliyor
Adın dilime birikiyor.
Kollarımı üst üste bırakmışım
Yüreğinin tepesinde yine o yerde
Kayalıklarına tutunuyor ellerim
Bir gidip bir geliyor titreyerek.
Ne yana dönsem, ne yana baksam
Sağım, solum uçurumun d/iplerinde.
Bir yanı başımda oğlum derin uykularda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!