Ben sessizce kazandım savaşlarımı
Kimse görmedi, kimse alkışlamadı
Karanlıkta dişlerimi sıktım,
Sabah olduğunda sadece gülümsedim.
Yüreğimde binlerce fırtına koptu
Dışarıdan bakan sadece sakin bir deniz gördü
Her yaramı kapattım, izlerini sakladım
Çünkü bazı zaferler, sadece kendine aittir.
Düştüm, kanadım, sustum
Ayağa kalktım, yürüdüm, yine sustum
Kimseye “bak ne kadar güçlüyüm” demedim
Güç, sessizliğinde daha büyük çünkü.
Şimdi aynaya baktığımda
Ne kahraman ne de mağdur görüyorum
Sadece yol almış, çok şey öğrenmiş
Ve hâlâ yürümeye devam eden bir adam görüyorum.
Zaferim sessizdir,
Ama çok derindir.
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 23:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayatın zorluklarıyla sessizce mücadele eden, dışardan sakin görünen ama içinde büyük savaşlar veren bir insanın, olgunlukla kazandığı içsel zaferini ve dingin gücünü anlatan derin bir şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!