Elleri şefkat, gözleri umut doluydu
Bir ömür boyu sevgiyle yoğurdu bizi
Gece uyanıp üstümüzü örterken
Sabah erkenden soframızı kurardı annem.
Yorulduğunu hiç göstermezdi
Gözlerinden akan yaşları içimize akıtırdı
Bir tek kelimesiyle dertlerimizi alır
Bir gülümsemesiyle dünyamızı aydınlatırdı.
Sıcak kucağı en güvenli limandı
Yüreği en geniş okyanus, en derin merhamet
Biz büyüdükçe o biraz daha küçüldü
Ama sevgisi hiç eksilmedi, hiç azalmadı.
Annem…
Sen benim ilk öğretmenim, en büyük dualarım
Saçlarına düşen aklar bile güzeldi
Gittiğin gün içimde bir parça da ben öldüm
Ama kalbimde sen hâlâ en sıcak yerdesin.
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 23:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayatını çocuklarına adamış, fedakâr, şefkatli ve güçlü bir annenin, evladının gözünden duyduğu derin sevgi, minnet ve özlemi anlatan duygusal bir şiirdir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!