Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Bir kış daha geçti gönlümün penceresinden, düşlerimin göğsündeyim
Dudaklarıma kaç şafak söktü ah, yalnızlığın çoğul mevsimlerindeyim
Her gece sevişmelere soydum bu bedenimi, ezgili tükenmişliklerdeyim
Yasaklanmış bir aşkın baharlarında alevli bir yüreğin harlı örsündeyim

Kurşun tavayı karartınca
Söz dökülür yüreğimize
Sancı kendi kapısını döver
Soru sorulmaz asla hancıya.

Üşüyen gönlümün aşka yürüyüşleri tamamlandığında
Sevginin döşeğine sereceğim biriktirdiğim şiirlerimi
Hiç duyulmamış bir şarkıyla dolacağım ben yüreğine
Gülüşünün odalarında sonsuza dek aşkla uyuyacağım

Bu sabah dünü unutarak yarına at adımlarını. Şansın her zaman doğru rotaya taşımaz gönül gemini. Limanında mutlu olduğun bir yaşamda yarın hep umuttur, unutma. Hızla akan bu hayat ırmağında daha neler takılacak oltana. İnsanlara güven, fakat asla saf kalma. Yüreğin özgürse bil ki, dertler vız gelir sana. Lokmanda nasır, yatağın hasır olsa da, yaşantında kahır olmasın. Dökül bu hayat ırmağına bu sabah yeniden, ruhunda tutsaklık barınmasın ve hayata ole demek için çok fazla bekleme.

Sıcacık bir keyif izlencesi sularda
Öfkemin tetiğini okşuyor çocuklar
Miline kavuşan denizler gibi içim
Unutulmuş bekleyişler tünelinde
İnsanca bir başkaldırıymış yaşam

Hazin bir başkaldırı destesidir gülüşlerin,
Yüreğimde hareli eylemler gibisin
Basma gönlümün aşk taşlarına
Tırman düşlerimin sensizlik yamaçlarını
Her gece haramiler gövdemi kılıçtan geçirsin

Dalgayı giyinmiş mavi, ruhumda arsız gelgitler
Göğsümdeki fay titrek, küflenmiş yalnızlıklar
Ruhumun rahminde asi kelebek, isyanı içiyor
Tırmalanmış bir ömrün ayrılık tepesindeyim.

Masallarla örselenen bir hayatın sorgu odasındayım, yüreğimde gelgitler
Bin yıllık bir düşünüşün sarı sayfaları ömrümde, ruhumda kanamalı şiirler
Sevgiyi ipe diziyor bir kadın, mutluluğun sarı odalarında sevişiyor renkler
Kayboldum yüreğinin derinliklerinde, yangınımla dans ediyor sözcükler

Gözlerimizin arsız sarmaşıkları baharı beklerken bulmuştuk biz birbirimizi. Biriken gönül şıralarımız tırmanacak gökyüzü arıyor, o içimizdeki sızılar içli bir kemana sürtünerek gövdemizi perişan ediyordu. En güzel mutluluktu yaşadığımız, en güzel düşünüştü harımız ve biz o anın kanatlarında gülümsedik gökyüzünden yeryüzüne. Biliyorduk ki, hiçbir güç onu bizden alamayacak, o güzellikleri anlamsızlığın ruletlerinde bozduramayacaktı. Bir düşünüş ruletiydi çevirdiğimiz ve inanılmaz bir meraktı kapıldığımız, biz deli sular gibi kendi yolunu arayarak bir menzile doludizgin gidiyorduk.

Eflatun kahrımın cesaret kulesindeyim
Kuşkumun ipek vakitlerinde belirsizlik
Yağmurun suskun dalgasında gözyaşım
Karanlığın gergefini didikliyor örümcek
Kaygan bir düşüş ruhumun kuyusunda
Aç yüreğini sevdiğim, sana düşüyorum

Dar vakitler biçerdi zaman biçare ruhlarımıza
Çıralı bir yalnızlık olurdu geceler, düşler acırdı
İsli vakitlerin o dar odalarında ocakta dal çıtırdar
Gece üşürdü tenimizde, yalnızlık göklere savrulurdu
Düş matemindeydi birbirimize uzak yüreklerimiz
Aşka dargın hicazlar sokulurdu arada birbirimize

Yokluk sürdüm tenime, sürdükçe yoldum duvardaki takvimleri
Asırlardır gelmedin, arşa değdi aşk bahçemdeki sevdanın gülleri
Nice mevsimler geçti ah, gelmedi kavuşmanın hicranlı kavimleri
Yoksul umutlarla kürek çekiyorum sularında, yırtarak denizleri