Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Yüreğinin atışlarına da yetişemez oldum,
Düşlerinin güzelliğini kıskanır oldum,
Kalbindeki kocaman dünyada yerim var mı,
Hayallerinin gemisine beni de alır mısın?

Benim yüreğim, bir kuklacının ellerinde,

Sen göğsümdeki asi/l ağrısın, ıslak yüreğimdeki bahçelerdir adın
Gönlümdeki yara berelere aldırma, kanayan yüreğimde avuçların
Tecritlere atsalar da konuşmam, sessizliğime isyandır yaşadıklarım
Cennet gözlerindeki ülkede mutluyum, savruldukça içimde saçların

Seni yaradan'a binlerce şükür etmeli,
Sarılıp ellerine, durmadan öpmeli
Çiçek kokularını serpmiş üzerine,
En tatlı endamı vermiş vücuduna.

Seni yaradan'a şükretmeli, su içer gibi,

Çok uzaklarda güneşin sarı ışıklar yaydığı yerlerde
Adımlara bölmek istiyorum mutluluğun ayak izlerini
Keskin bir gökkuşağının sırtına binip sana gelmek
Yalan söylemlerin ayyuka çıktığı bu hazin şehirde
Her sabah yüreğime doğuşunu izlemek istiyorum.

Dilimin duldasında kısık alevler yansımanı arardı öpüşlerle
Dalgınlığımın hüznünde beni çöllere düşüren Leyla olurdun
Zaman emzirir şimdi morarmış dudaklarımızı, sarı ırmaklarca
Okşayıp durma bedenimi bırak, üşüyor şiirlerim, titriyor imgelerim.

Her sabah göçebe gönlümün katarlarıyla, dilimde aynı türkülerle

Çok sesli bir düete benzerdi slüetin
Gözlerinin ayı kıskandıran ışığı vururdu
Polenleri dökülmüş çiçeklerde gezinen
Arılar gibi saklılarında özünü içerdim.

Her başlangıç, yeni göz atımıdır takvimlere

Adına anlam aradığımız kaçışın kapısındayız seninle
Birbirimizden uzağa kilitlemişler aşkı gözlerinden
Katiller yeni pusular hazırlığında aşkın gecelerinde
Tok sesli bir adam kıyamet bildirisi okuyor sahnede
Çoğul aydınlıklar kendi güneşini özleyerek tükeniyor.

Her sabah uykulardan kırıntı toplardı aç çocuklar
Aşkı giyerdi insanlar, yalnızlıklarına yelken açarak
Adresi bilinmez yollardı gökkuşağı mevsimlerinde
Sen gözlerimde biriktikçe gül yüreklim
Yağmur yeşil yağar, denizler sarı akardı.

Yorgun bir akşamüstü kaldırımına düşürdüğün
Gözlerini bulup, yine sana vermektir yaşamak.
Seni yazmak, kimseyi yerine koyamamaktır
Ve satır arası bırakmamaktır bir yazıtta.

Bir dere akar düşlerimde. Güçsüz, düşmüş çiçekleri taşır denizlere sarı sular. Yüzün yansır sulardan gönlüme ve tuzlanır kirpiklerim. Yürürsün içime, görmek için sessizce ölüşümü. Bir yıldızın izdüşümü sarılır geceye, ağustosların sesleri duyulur uzaktan ve bir çobanın sürüsü geçer o dereden.