Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Kendini paralayan günlerin boy aynasında
Ağır bir vebal gülümsüyor yüzüme
Bir sarılışın hıçkırığı sıkıyor parmaklarımı
Gecemin dallarına tünemiş yorgun kuşlar
Penceremde hüzün, tırnaklarımda bir sızı
Üşüyor oraya buraya yazılanlar

Islak bir öpüşün kaygısında gecemin yolculuğu

Sabrın ulu çıkrıklarına tutunarak yıllara verdik göğsümüzü
Yıkılmış kuyulardan sular içtik, ararken sevda göğümüzü
Çığlıklarla büyüdük, umutla avuturken yorgun gönlümüzü
Söz olduk çoğaldık, bir aşkın içinde büyütürken ömrümüzü.

Dermansız yaralar oluştu bedenimde, bu kaçıncı bulut ağlaması yüreğimde
Kavuşmasız mevsimler de tükeniyor yar, sensizliğin feri oluştu gözlerimde
Yıkıldı aşkın nemli duvarları, suskun sözler biriktirdim sevda günlüğümde
Senli düşlerin zikzaklı yollarındayım, üşüyorum sensizlik mevsimlerinde

Yüreğimizin sızılı haritalarında bir yaşamak duldasına kıvrılır dudaklarımız, gün akşam olmadan. Zamanı diken terziler ücra barakalarda, içimizi kavuran dermansız yangınlardan mey umarken gönül sazlıklarımız. Yokluklardan kurduğumuz sevda masalarında bir şükür duası dökülür dilimizden, sevginin miadına gözyaşlarımızı sürdükçe. Her bekleyiş sorgulu günlerin yaprakları gibi iner takvimlerden, bulutlar geçerken yüreğimizin puslu ovalarından.

Uykusuz bir gecenin mihmanını alıyor içime rüzgâr
Kendime karışan yalnızlığın teninde coşkulu sular
Gönlümde bayram telaşı, dilde hüzünlü şarkılar
Dondurulmuş bedenimden dökülüyor ah sıvalar.

Bir gerçeğin gölgesinde kendime çok uzağım

Yüreğinden genzime dolan nehirlerin kokusuyla
Onca masalın içinden gelip geçiyorum seninle
İçimin boşluğuna kurulup göğsüme yatıyorsun
Şafaktan önce uyanıp geldiğin yere dönüyorsun.

Ruhumu tarumar eden kokunla şekilleniyor aşk

Dudaklarının yıldız ışıltılarına gömdüm bakışlarımı, sular dondu
Yanağının gizlilerindeki derinlere daldım, gemiler karaya oturdu
Dumanlanıyordu saçların, yudumladıkça seni, bulutlar utanıyordu
Hangi şefkatti tenindeki, hangi sırların rehberi yüreğini sarıyordu?

İşkilli özlemlerin nidası dökülürdü dilinden, güvercinler dizlerinde gülümser

Dinle Yar! ..

Yorgunluk sızısıyla uzanıp yaylı bir yatağa seni düşlemek
Uzaklardan gelen bir fon sesiyle irkilip gülüşünü düşünmek
Nasılsın, kiminlesin, nerdesin ve ne âlemdesin diyerek iç geçirmek
Başka bir limana bakarak, çocuklar gibi gelişlerini hayal etmek

Sızılı bir dalgaya yürek verdim
Topuklarımın tozunda gölgesi
Kendi rüzgârımla ah serpildim
Girdapların oydu yar gövdemi.

Sürgit düşünüşlerin rahlesinde

Dilindeki aşkın ebedi türküsüyle