Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Yasal sarılışların terli yataklarında ölümcül dalgadır aşk, yosun tutmaz çarşafta
Ruhumuzun soğuk odalarını ısıtmaz nefesimiz, mutluluğun bedeli ödenir yasakla
Tanımsız bir maviliktir gökyüzü, çocuklar sıkılınca sonsuzluğuna bakarlar inatla
Kekre bir gözyaşıdır beklemek, sevdanın heybesini doldurur bir adam masallarla

Göğsümdeki perdeleri çekince
Koş gel gülüm özgür ülkeme
Bir kahkahayla böl esintimi
Eski resimce gülümse yüzüme.

Yorgun bir denize düşünce gölgem, bir ürpertiyle dökülürüm varlığına
Sabırsız mevsimlere sarılır öfkem, kırık sözlerle şiir olurum yokluğuna

Delirmiş ırmaklarca akıyorsun ruhuma
Aşk bakışlarında binlerce kurşun var
Sana gelmek için mecnun girer koluma
Senli masallarda ölümsüzdür çocuklar

Gülümsün gönül bahçemde, kölenim yar

Mutluluk ekili bir yaşam ovasının her karışında yine onu arar insanlar, övünçlerle/iniltilerle ve sızılarla geçecek bir ömrün sularından toprağa karışmak için. Her tohum kendi varsıllığının köklerine uzanacak, kendi aydınlığının şafaklarında doğacak güneş gibi umutla esner, esnedikçe günü göğsüne ister. Zorlandığımız düşünüş suretlerine ansızın umut tüner ve yaşamdan aşk, bizden uçuş takımlarını ister.
Merhaba mutluluk.
Merhaba hayat.
Ve yeniden merhaba yaşamak.
Ne güzeldir bir mutluluğu hayatla dolu dolu paylaşmak.

Işıkları ıssız bir seviyle kucaklayıp, müstesna bir gençlik iksiriyle yaşanmamış aşklara kuşansak
O uğultulu yaşam sevinçlerinin kırık halkalarına tutunarak çürümüş ömürlere gözyaşlarımızı sürsek
Sonra acemi dilimize yangınları da sevdirip, eriyen renklerin girdabına dalarak serinlesek
Bir bıçak sokulsa arlı yaramıza, kutsanmış bir namlunun umarsız hıçkırıklarına tutunsak…

Sınanmış yaşanmışlıkların ihtimalleri hep gözyaşıdır sevgili, ardında kalan birkaç dizeyle okşar bizi

eskimiş vakitlerin gurbetiydi an
bir yelkenliyle sızdın talanlanmış sularıma
vakit kızıl bir gün artığıydı
gece gibi saçlarınla gülümsedin içimin atlasına
köstekli andı yüzündeki coşkular
içsel bir travma gibi sokuldun yanı başıma

Rafa kaldırılmış mutlulukların közüne söz atıyorum, avuçlarımda umut
Kendi yalnızlığımı öğütüyor hayat, gelgitleri beklemekte yalan ırmakları
Nakaratı ölümsüz ömürlerin mor sızısı içimde, yürüyorum aşkın ülkesine
Parmak uçlarımda üşüyor alev, özledikçe ben seni gömülüyorum derinime

Yılları bir mızrabın isyanına yükledim,
Dokundum aşkın yüzyıllık tellerine
Seni bekledim şu ömür hapishanesinde
Kimi yırtık, kimi yamalı bir atlastı varlığın
Bu sızılarla onarılmış sevda hapishanesinde
Bekliyorum asırlardır saraylarıma gelmeni.

Kanımın karanlıklarında yanıyor bir yürek
Mevsimlere isyanım, sensizlik öfkeli ahiret
Yokluğunun cehenneminde her anım cinnet
Sancılı bir umutsun, ya sar beni, ya da terk et.