Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Nabzımın lodosunda divane bir hüzün
Üryan sancıların derin boşluğundayım
Düşlerin çöllerinde üşüyor kaktüsler
Ruhumun heyelanında asi bir kadın

Ayaz yangınların ortasında bedenim

Seninle uyanmak yeni bir sabaha, yürümek birlikte yollarda, tozlu sokaklarda
Yabancı birine ‘günaydın’ demek, seninle aynı şehrin havasını içime çekmek
Su içmek kuşlarla su birikintisinden, seninle izlemek dağları, özlemek kırları
Bildik bir şarkıyı mırıldanmak birlikte, doludizgin atlar gibi çiğnemek yasaları
Seninle umut olmak tükenmişliklere, seninleyken, gülmek, hayata ‘ole’ demek
Bir şiirin ilk ve son dizesinde seninle yücelmek, mutluluğu çocukça ezberlemek

Derdini ummanlarda arayan bir halkın
Eskimiş dünlerle hesabı çoktan bitmiştir
İsimsiz sarılışların asude akışkanlığında
Firari bir bulut gibi sarılır çapulcu yüreğine
Gökyüzüne yumruk sıkarak, yağar kentlere

Sabırsız kurşunca ayrılınca namludan, ölümler ağıt olur
Delirmiş bir yağmurdur rüzgâr, firari ömre kurban bulur
Ateşin ellerine sarılmaktır aşk, sevgiyle biçimlenir har olur
Çoğul bir yön tabelasıdır sevda, sustukça dilimiz lal olur

Yaşama mayalanmış katkıların ateşlerine verince göğsümüzü bir mutluluk ısısı yayılır bedenimize, üşümüşlüğümüz gider. Sonsuzluk dağlarında güneş erken doğar her mevsim, soylu sevilerin kentlerine yağmur zamansız iner. Güneş kurutur damlayı, damla toprağa siner, gözümüzün güzüne turnalar kanat açar, her kanat vuruş yaşamak andını dilden dile biçimler.

Gecikmiş bir mektup kuşların gagasında
Vakitsiz düşlerin kıyımlarında yalnızım
Acımasız günlerin sınırlarına kar düşmüş
Yangın dağa ağmış, dalda çiçek üşüyor

Eksik bir sevişmenin dağılmış yatağında

Bütün sorguların enleminden koparmıştım seni
İçimizdeki hoyrat sevilerin çarşafına tutunarak
Dudaklarımdaki istem ötesi hareket olmuştun
Ellerinin hoyrat kelepçelerinden sıyrılamadan
Duvardaki saatlerin zembereğine dolanmıştın

Mavi bir iklimin içindeyim seninle
Seril yüreğime asil bir yazgı gibi

Dilinin o kıskanç yelesine tutunup
Bir düşün sıcacık yatağında
Seninle olmak vardı şimdi
Korkularla harmanlanmış vakitleri
Dizlerine yatırıp sevmek vardı

Bana geldiğin gün yağmur düşlerini ve özgür ovaları anlatacaktın bana
Seninleyken balonlarım, şekerlerim ve uçurtmalarım çoğalıyordu, inadına
Seninle yürüdüğümüz tüm yollardan kıtalara uzanıyorduk bir çırpıda.
Dünyanın öte ucundan binlerce çiçekler toplayıp dönüyorduk geriye.

Kendi denizlerimin sularına dalan bir dalgıcım ben. Yorgun yüreğimin fırtına tepelerine tırmanan bir çoban, her yaşanmışlıktan anı yazan bir bezirgan, gözyaşlarını sevgiyle akıtan bir çağlayanım. Yaşamak için açılan bu yelkensiz gemide kimi kaptan, kimi de sevdanın denizlerine yüreğini açan bir balıkçıyım ben. Bunun için denizlerim mavi, dağlarım mor, ırmaklarım yeşildir.

Ellerin soğuk ve karanlık bir dehlizdi
Arsız bakışlarınla uzardı saçlarım
Tırnaklarımda sızılı bir sancıydın
Sevişmek isterdik perdesiz odalarda

Boş kollarımdaki yokluğunu izlerdim