Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Bir çocukluk ülküsüydü vakit, günlerden ilk aşktı
En saf duygularla harcandı günler, sevdalar saftı
Adı Şefika’ydı, kara gözlü bir kızdı, soyadını bilmem
Say ki bir ay parçasıydı, ben iki çekirdek, bir dirhem

Güneşe serdim ben küskün köklerimi
Bağlayıp göğsümde ellerimi
Sana üşüdüm bir ağaç gölgesinde
Zincirliydi asırlardır yüreğim be hey!

Küçük bir dal parçasıydı c/an suda
Su akıyordu usulca kendi yoluna
Suskun bir çığlıktı vakit yakamda
Dal parçası kopup gitti uzaklara

Öfkemin çıldırmış ve firari tonundan
Yağmur suyuna karışıyor merhametim
Anların sihriyle öpüşüyor masallar
Yalınayak gelip geçsem yine sular içinden
Yüreğimin hercai hacmine aldırmadan

Dumanla cebelleşen bir şehir bakışların
Savruk duyguların yastığında gözyaşların
Yürümek istiyorum yalın ayaklarımla kumsalda
Kokun başkaldırıyor sırlarla bezeli yastığımda

Bu mevsim de erken söküldü uzaklardaki bağlar
Yüreğimde asırlardır aşka küskün bir adam ağlar
Sessizlik kekre fısıltı, titreyin hiddetimden ey dağlar
Adımı unutmuş nicedir sevda, anlamsız şimdi anlar

‘’’Çoğalır insan birbirine sarıldıkça, usanç irinli ekmek içi gibi sardıkça benliğini. Gülün kokusu öper yalnızlığın gecelerini, sevinç pusatsız bir cenkte asar ansızın o ipekten ceketini’’’..
--------


Kimseden sorulmasın, mesnetsizlerden ‘aman’ dilendiğimi

Bozkır bakışlarının yelesine gül tohumu serptim
Şeker ile su sevişir iken dudağında, bal düşü içtim
Çizdiğim bütün resimler aşktı, adın gönülde cismin
Uzat yüreğinin titreşimlerini, ben seni çok sevdim

Herhangi bir yalnızlık
Çığlığa karışan bir boşluk bizimkisi
Derin ırmaklara atsak şu kadrimizi
Üç beş satırlık bir şiirle ıslansak
Çocuklar koşsa yeşil otlar arasında
Böcekler korkuyla oraya buraya havalansa

Yangının dili üşüyor, dışarıda kar
Hicran esintileriyle geçti koca ömür
Kıymetsiz birliktelikler için yollar aştık
Gönlümüzün izbe odalarında çok ağladık