Umman ağlamakta Gazze’ye!
Kıydılar cana A’dan Z’ye!
Kalmadı ki baş üstünde baş,
Gözlerde dinmedi hâlâ yaş!
Zaman ağlamakta Gazze’ye!
Bizden geçti artık devir, devran;
Razıyım felek gülse de bazen.
Her mevsim bahar olsa da,
Bizdeki hazan üstüne hazan.
Bir gün batımındayım ömrümün,
Dünya bir sefine,
Uymazsan keyfine,
Bulursun define.
Dünya çok güzeldir.
Kulluk, has özeldir.
Mutfakta kalmadı ne ekmek ne aş,
Bizden sorulur; evde bekler beş baş.
Ayın ilkinde buhar olur maaş,
Oy oy, hele sen de gel geçin loy loy…
Yârenimizdir borç, haciz ve icra,
Gözyaşım yetmedi yangınıma,
Yara aldım solumdan, sağımdan.
Düştüm, kimse gelmedi yanıma;
Hazan vurdu, gitmedi bağımdan.
Zulüm ile abat olmaz beşer,
Bir anlat hele dostum, durumlar nasıl?
Yaş geldi neredeyse artık yetmişe.
Biliyorsun, geçip gidecek bu fasıl;
Yandı durdu hayat, yaramadı işe.
Bitecek elbette bir gün bu imtihan.
İsteme nâs’tan iltifat,
Gelirse tut; kenara at.
Uyarsan sen eğer nefse,
Bil ki sonu olur heyhat.
Ne olur, gaflete dalma;
Ey nasipsizler, halinize yanın.
Bakın, en zengini benim dünyanın.
İşte tutan elim ve gören gözüm,
Aklım, ağzım, dilim, bitmeyen sözüm.
Haramzadenin yüzdesi kaç kuruş?
Bugün yola düştüm, yönüm yâr’a.
Derman onda; bende dinmez yara.
Dikkat et, güvenme hiç ağyar’a.
Gönül, ne ararsan onda ara.
Mahşerde ne yaptığın gelince,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!