Umman ağlamakta Gazze’ye!
Kıydılar cana A’dan Z’ye!
Kalmadı ki baş üstünde baş,
Gözlerde dinmedi hâlâ yaş!
Zaman ağlamakta Gazze’ye!
Bizden geçti artık devir, devran;
Razıyım felek gülse de bazen.
Her mevsim bahar olsa da,
Bizdeki hazan üstüne hazan.
Bir gün batımındayım ömrümün,
Dünya bir sefine,
Uymazsan keyfine,
Bulursun define.
Dünya çok güzeldir.
Kulluk, has özeldir.
Mutfakta kalmadı ne ekmek ne aş,
Bizden sorulur; evde bekler beş baş.
Ayın ilkinde buhar olur maaş,
Oy oy, hele sen de gel geçin loy loy…
Yârenimizdir borç, haciz ve icra,
Eyyiki aradi sağolasan bacım
Beni ne sen sor ne ben söyliyim
Gelin hatundan derdim acım
Böyle olacağını nerden bilim
Bize saglayamadı bir türlü uyum
Nerde bir dere görsem
Usul usul akan
Yanında bir ceylan
Düşünürüm yürek yakan
Gözlerin kadar mavi
Gün geçti döndü devran
Bütün sözlerin yalan
Gelecektin hani ne zaman
Gittin bir daha gelmedin
Sözlerin sitem dolu
İsteme nâs’tan iltifat,
Gelirse tut; kenara at.
Uyarsan sen eğer nefse,
Bil ki sonu olur heyhat.
Ne olur, gaflete dalma;
Ey nasipsizler, halinize yanın.
Bakın, en zengini benim dünyanın.
İşte tutan elim ve gören gözüm,
Aklım, ağzım, dilim, bitmeyen sözüm.
Haramzadenin yüzdesi kaç kuruş?
Bugün yola düştüm, yönüm yâr’a.
Derman onda; bende dinmez yara.
Dikkat et, güvenme hiç ağyar’a.
Gönül, ne ararsan onda ara.
Mahşerde ne yaptığın gelince,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!