Rezan Farqin Şiirleri - Şair Rezan Farqin

Sevme Çok sevdim dersin yanılırsın
bir çok zaman acılar
döğümlenir boğazında
Yaşamak istersin yaşayamazsın
Onsuz bir hayat cehennem olur sana
Gözlerinden yaşlar akmaz

Birgün öllürsem sesim
Duyulmaz mı sana
Belki benim gibi birgün sende
gözyaşlarınla boğulursun
Bana mutluyum deme lan
Sen gidince ben hiç iyi olmadim

Birgün öllürsem sesim
Duyulmaz mı sana
Belki benim gibi birgün sende gözyaşlarınla boğulursun
Bana mutluyum deme lan
Sen gidince ben hiç iyi olmadim
Geceler yoldaşım

Ey Silvan…
Taşlarında bin yıllık tarih,
Duvarlarında kan, gözyaşı ve sabır,
Her köşende direnişin izleri var.
Sen yalnızca bir şehir değilsin,
Sen; düşmana inat, küllerinden doğan bir çığlıksın.

Silvan…
Tarihin omuzlarına yüklenmiş kadim şehir,
Toprağın altında mezar, üstünde destan gizlidir.
Her taşında kan kokusu, her sokağında çığlık,
Ama yine de göğe uzanan bir umut,
Bir başkaldırı gibi dimdik durursun.

Seni sevmek nedir bilir misin,
Bir yasaklı bakışın gölgesinde yanmak,
Gözlerin geceyi boğar,
Her kıvılcımıyla yüreğe dokunur.

Sokaklar dikenli tel gibi,

Beni Tahir Elçi’nin düştüğü yerde yeniden ayağa kaldırın,
Çünkü biz toprağa düşenlerin değil,
Her seferinde yeniden filizlenen bir halkın çocuklarıyız.
Bir dil susturulduğunda, bir halk nefessiz bırakıldığında,
Biz nefesi toprağın altından bile bulur,
Külün içinden yeniden doğarız.

terketmedi sevdan beni
aç kaldım susuz kaldım
hayin karanlıktı gece
terketmedi sevdan beni

ille can garip

“Tutmayı bilmeli insan...
İyiliği yüreğinde, iyi yürekli insanları hayatında.
Sırları içinde, dilini gerektiği yerde...
Her şeye rağmen hayatın bir ucundan ve tuttuğuna değmeli tutunduğu yaşam…”
Ve birgün biri çıkagelir hayatınızın köşesinden;
Bir tebessümüyle,kırk hekimin saramadığı yaraları sarar.

Sana doğunun en ucra bir sokağında yazıyorum arjin
Umutlarını avucunda sımsıkı tutan bir çocuğu görürsen
Bana baktığın gibi onada bak
Kara'dır gözleri belki ama
Yürekleri bir güneş gibi ısıtır insanı sevdiğim
Sözleri ferman yazdırır yedi cihana