Sen hiç sevdin mi…
Senin olmayan birini?
Öyle bir sevda ki ne adı var ne hakkı…
Dokunamazsın, sarılamazsın, soramazsın bile nasılsın diye.
Sevdanı yutarsın, gözlerinle seversin, geceyi onunla sabahlarsın ama o bilmez… belki bilse de dönüp bakmaz.
Bir başkasının adını fısıldadığı dudaklara sen şiirler yazarsın.
Hıncı kurşuna dizilenlerin
Kelepçe kollarında
İdamlıkların
Mahsus mahâl dedikleri zindandan
Barbar sultanların saraylarına doğru
Kahpece vuruşanlara inat
Sevme Çok sevdim dersin yanılırsın
bir çok zaman acılar
döğümlenir boğazında
Yaşamak istersin yaşayamazsın
Onsuz bir hayat cehennem olur sana
Gözlerinden yaşlar akmaz
Birgün öllürsem sesim
Duyulmaz mı sana
Belki benim gibi birgün sende
gözyaşlarınla boğulursun
Bana mutluyum deme lan
Sen gidince ben hiç iyi olmadim
Birgün öllürsem sesim
Duyulmaz mı sana
Belki benim gibi birgün sende gözyaşlarınla boğulursun
Bana mutluyum deme lan
Sen gidince ben hiç iyi olmadim
Geceler yoldaşım
Ey Silvan…
Taşlarında bin yıllık tarih,
Duvarlarında kan, gözyaşı ve sabır,
Her köşende direnişin izleri var.
Sen yalnızca bir şehir değilsin,
Sen; düşmana inat, küllerinden doğan bir çığlıksın.
Silvan…
Tarihin omuzlarına yüklenmiş kadim şehir,
Toprağın altında mezar, üstünde destan gizlidir.
Her taşında kan kokusu, her sokağında çığlık,
Ama yine de göğe uzanan bir umut,
Bir başkaldırı gibi dimdik durursun.
Seni sevmek nedir bilir misin,
Bir yasaklı bakışın gölgesinde yanmak,
Gözlerin geceyi boğar,
Her kıvılcımıyla yüreğe dokunur.
Sokaklar dikenli tel gibi,
Beni Tahir Elçi’nin düştüğü yerde yeniden ayağa kaldırın,
Çünkü biz toprağa düşenlerin değil,
Her seferinde yeniden filizlenen bir halkın çocuklarıyız.
Bir dil susturulduğunda, bir halk nefessiz bırakıldığında,
Biz nefesi toprağın altından bile bulur,
Külün içinden yeniden doğarız.
terketmedi sevdan beni
aç kaldım susuz kaldım
hayin karanlıktı gece
terketmedi sevdan beni
ille can garip
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!