"Kürt kadını, tarih boyunca inkâr ve baskı karşısında yaşamı sırtlayan en büyük güç olmuştur. O, yalnızca bir anne ya da emekçi değil; aynı zamanda toplumun vicdanı, direnişin ruhu ve özgürlüğün taşıyıcısıdır.
Binlerce yıllık erkek egemenliğine ve sömürgeci anlayışlara karşı gösterdiği duruşla, yaşamı yeniden inşa eden iradeyi temsil eder. Kürt kadınının mücadelesi, yalnızca kendi özgürlüğü için değil, bütün halkların onurlu ve demokratik bir yaşam özlemi içindir.
Fedakârlığıyla toprağı bereketlendiren, emeğiyle toplumu ayakta tutan, direnişiyle geleceği aydınlatan Kürt kadını; özgür yaşamın ve demokratik toplumun temel gücüdür. Bir toplumun özgürlüğü, kadının özgürlük düzeyiyle ölçülür. Bu nedenle Kürt kadını, yaşamı yeniden var etmenin, umudun ve hakikatin sembolüdür."
Özlem dediğin, bir annenin yüreğinde büyüyen ağıt,
Bir sürgünün elinde yarım kalmış bir mektup,
Bir dağın doruğunda yankılanan yalnızlık,
Ve senin bakışlarında doğan gizli bir güneş...
Ey Kürt kızı, gözlerinle ışık saçan,
KürT OLmaaK NaSıL ßiir DuYqu anLaTaYım Sanaa . . !
_ KürT OLmaaK 6 YaŞınDaan iTißaren SoruLaan TürKÇee SoruYaa 'Ez Tişki Nızanım' DemeKTir.
7 YaŞınDaan Sonraa anaDiLDeen KoparıLıp ßaŞKaa DiLee ZorunLu KaLmaKTır.
aÇLıqı KimSeSizLiqi FaKirLiqi ZorLuqu GurßeTii YaŞamaKTır.
KürT OLmaK isTanBuL Gißii ßiir ŞeHirDee PoLiS TaraFınDaan ÇewiriLip KimLiqi SorquLamaKTır.
ßen ana DiLimi iSTiYorum DeDiqi iÇiin NezaHareTLerDee iŞKenCee GörmeKTir.
Merhaba sevgili bak yine ben geldim
Gözü kara yüreği yara
Olmuşam tum dünyaya bela
Nerelere gidersin sen bensiz
Ben senin için ölümlere atılırken
Günden güne erirken
Yan pişta xwe bidê çîyayekî,
li ser berf û bêdengiyê hespê xwe bigerîne,
bila çiya barê te bigire,
bila sirrên dilê te li nav keviran veşêre.
Yan jî bide merxasekî,
Özlem dediğin nedir bilir misin?
Bir dağın yamacında, rüzgârın esintisinde gizlenmiş yarım kalmış bir türkü,
Bir annenin gözlerinde saklı sessiz bir feryat,
Ve bir gencin kalbinde, gözlerine bakınca doğan yeni bir sabah…
Ey Kürt kızı,
Kürt astronotlar geçti bu göğün içinden,
yıldızlara Kürtçe selam vererek...
Ay'ın sessiz yüzüne dokundular bir gece,
ve dediler ki;
"Biz Mezopotamya'nın çocuklarıyız,
Fırat'ın suyundan, Dicle'nin türküsünden geldik."
Güneşin ilk ışıklarıyla sana bakan gözlerim,
Silvan'ın kadim sokaklarında seni arar.
Her taşında yankılanan tarihin izleri,
Seninle birleşen bir Mezopotamya düşü var.
Hasret akar Dicle'den Fırat'a doğru,
Min gûhdar bike dilê min
Eve bû çend Roj û meh tû nehatî
Hemû tiştên xweş mane rojê bûhorî
Niha ez bi xwe mame bi serê xwe
Wexta min tû naskir jîyana min cûda bû
Dilê min ne wekî evro xemgîn û bêkes
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!