“Geceler seni düşündüğüm kadar uzun olsaydı dünya güneşe hasret kalırdı… Çünkü bu hasret sadece bir sevgilinin özlemi değil, Kürtlerin yüreğine kazınmış acı bir sevdadır. Yüzyıllardır dağların başında yankılanan stranlarda, anaların ağıtlarında, sürgün yollarında ve zindanların karanlığında büyüyen bir sevdadır bu. Sensizlik bir insanın kalbine ne yaparsa, zulüm de bu halka öyle yaptı: zamanı uzattı, yaraları derinleştirdi, sabrı sınadı. Bir kavuşma ümidiyle yaşayan milyonların gecesi hiç bitmedi; çünkü her doğan gün yeniden bir özlem, yeniden bir hasret, yeniden bir mücadeleyle başladı.
Kürtlerin sevdası sıradan bir aşk değil; yarasıyla yoğrulmuş, kanıyla sulanmış, gözyaşıyla beslenmiş bir aşktır. O yüzden geceler onlar için uzundur, uykular ağırdır, sabahlar kimsesizdir. Çünkü sevdaları yasaklandı, dilleri susturuldu, şarkıları kısıldı. Ama yine de kalplerindeki ışık hiç sönmedi. Onlar bilir ki güneş bir gün yeniden yükselecek, hasret bitecek, kavuşma gerçekleşecek.
Ve işte o zaman, dünya Kürtlerin sevdasını anlayacak: Ne kadar acıyla sınanırsa sınansın, ne kadar uzun gecelerden geçerse geçsin, sevdanın ateşi hiçbir zaman sönmez. Çünkü bu sevda hem bir insanı beklemenin sabrıdır, hem de bir halkın özgürlüğe kavuşma özlemidir. Geceler uzasa da, güneş onlara hasret kalsa da, bu aşk her şeye rağmen dimdik ayakta kalacak…
Kimseye kendini hatırlatma…
Hele ki “gitme” deme.
Yürüyen gider zaten; kalan, bir sandalye bulur oturur bekler seni.
Çünkü seven adamın yüreği acele bilmez.
Benim memleketimin sokaklarında çok gördüm böylelerini…
Kırıktı kalemim bahtım kara
Ben yazarım sen ise yara
Taki bu feryadımı duyar
Özledinmi sende benim gibi
Yaşadınmı benim gibi
Karanlık geceleri ve yüreğinden
Bana bağır demek kolay şimdi;
Yerleri oynatırım diye korkuyorum.
O ateş o acı yayılır,
Toplayamam diye korkuyorum.
Açsam ağzımı aklımdakileri söylesem;
Yaratacağım tufandan,
K̶i̶m̶i̶n̶e̶ G̶o̶r̶e̶ K̶u̶r̶a̶l̶ Y̶a̶z̶a̶r̶i̶z̶ K̶i̶m̶i̶n̶e̶ G̶o̶r̶e̶ K̶u̶r̶a̶l̶s̶i̶z̶ d̶a̶v̶r̶a̶n̶i̶r̶i̶z̶ h̶e̶r̶k̶e̶s̶ r̶e̶h̶e̶t̶ o̶l̶s̶u̶n̶ o̶g̶l̶i̶m̶ b̶i̶z̶ a̶d̶a̶m̶i̶n̶a̶ g̶o̶r̶e̶ a̶d̶a̶m̶i̶z̶.
A̶s̶k̶ C̶e̶l̶l̶a̶d̶i̶n̶a̶ B̶o̶y̶u̶n̶ E̶g̶m̶e̶k̶t̶i̶r̶..
S̶e̶v̶d̶a̶s̶i̶z̶ h̶a̶y̶a̶t̶ B̶o̶s̶ t̶e̶n̶e̶k̶e̶ g̶i̶b̶i̶ s̶e̶s̶ c̶i̶k̶a̶r̶t̶i̶r̶.
"Kürt kadını, tarih boyunca inkâr ve baskı karşısında yaşamı sırtlayan en büyük güç olmuştur. O, yalnızca bir anne ya da emekçi değil; aynı zamanda toplumun vicdanı, direnişin ruhu ve özgürlüğün taşıyıcısıdır.
Binlerce yıllık erkek egemenliğine ve sömürgeci anlayışlara karşı gösterdiği duruşla, yaşamı yeniden inşa eden iradeyi temsil eder. Kürt kadınının mücadelesi, yalnızca kendi özgürlüğü için değil, bütün halkların onurlu ve demokratik bir yaşam özlemi içindir.
Fedakârlığıyla toprağı bereketlendiren, emeğiyle toplumu ayakta tutan, direnişiyle geleceği aydınlatan Kürt kadını; özgür yaşamın ve demokratik toplumun temel gücüdür. Bir toplumun özgürlüğü, kadının özgürlük düzeyiyle ölçülür. Bu nedenle Kürt kadını, yaşamı yeniden var etmenin, umudun ve hakikatin sembolüdür."
Özlem dediğin, bir annenin yüreğinde büyüyen ağıt,
Bir sürgünün elinde yarım kalmış bir mektup,
Bir dağın doruğunda yankılanan yalnızlık,
Ve senin bakışlarında doğan gizli bir güneş...
Ey Kürt kızı, gözlerinle ışık saçan,
KürT OLmaaK NaSıL ßiir DuYqu anLaTaYım Sanaa . . !
_ KürT OLmaaK 6 YaŞınDaan iTißaren SoruLaan TürKÇee SoruYaa 'Ez Tişki Nızanım' DemeKTir.
7 YaŞınDaan Sonraa anaDiLDeen KoparıLıp ßaŞKaa DiLee ZorunLu KaLmaKTır.
aÇLıqı KimSeSizLiqi FaKirLiqi ZorLuqu GurßeTii YaŞamaKTır.
KürT OLmaK isTanBuL Gißii ßiir ŞeHirDee PoLiS TaraFınDaan ÇewiriLip KimLiqi SorquLamaKTır.
ßen ana DiLimi iSTiYorum DeDiqi iÇiin NezaHareTLerDee iŞKenCee GörmeKTir.
Merhaba sevgili bak yine ben geldim
Gözü kara yüreği yara
Olmuşam tum dünyaya bela
Nerelere gidersin sen bensiz
Ben senin için ölümlere atılırken
Günden güne erirken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!