Hiç “bitti” diyemedim sana…
Çünkü insan, hâlâ sevdiği birine veda edemiyor.
İçimde sana söyleyemediğim binlerce cümle,
boğazımda düğümlenen bir “kal” kaldı.
Sen gittin, ben sustum…
Ama içimde bir taraf hâlâ ardından haykırıyor:
“Gitme… Ne olur, bu aşkı böyle yarım bırakma.”
Belki artık yollarımız ayrıldı,
belki sen çoktan başka bir hayata yürüdün.
Ama ben, bizi bitiren o son cümleyi
hiçbir zaman söyleyemedim.
Çünkü benim için sen,
sadece biten bir aşk değildin…
Sen, yarım kalan en güzel hikâyeydin.
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 07:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!