Artık Çok Geç Şiiri - Rezan Farqin

Seninle ilgili hiçbir şey duymak istemiyorum,
Çünkü her haberin içimde başka bir şeyi öldürüyor.
Bir zamanlar adını duyunca gülen kalbim,
Şimdi sessizce başını eğip susuyor.

Sana inanmıştım...
Geceye, sabaha, yarına inanır gibi.
Meğer en büyük yanılgım,
Sende kendime bir ömür aramakmış.

Gittin...
Arkana dönüp bakmadan gittin.
Bense ardından koşmadım;
Çünkü bazı vedalar, peşinden gidilmeyecek kadar ağırdır.

Şimdi senden kalan ne varsa,
Rüzgâra bıraktım.
Ama ne gariptir ki,
Hatıraların gitmeyi benden daha iyi biliyormuş.

Bir gün olur da beni hatırlarsan,
Bil ki eskisi gibi olmayacağım.
Çünkü kırılan bir kalp tamir edilse bile,
Çatlakları ömür boyu konuşur.

Ve ben seni değil,
Sende kurduğum hayalleri özlüyorum.
Çünkü insan bazen bir kişiyi değil,
Onunla yaşayacağını sandığı hayatı kaybediyor.

Artık adını duymak istemiyorum.
Ne bir şarkıda, ne bir sokakta, ne de bir duada...
Çünkü bazı insanlar gider,
Ama yoklukları kalbin ortasında yaşamaya devam eder.