Rasimin Gönül Dili Şiirleri - Şair Rasim ...

Tükendi tüm yollar bitti nihayet,
Dile dökülmüyor bu son şikâyet.
Gönül sarayımdan koptu inayet,
Ruhuma hükmeden kanlı vesayet,

Seni benden alıp götürür yollar,

Gönül yarası kalpte açan kanlı bir gonca,
Dermanı dost gönüllerde saklı bir ilaç.
Sevgiyle yoğrulmuş, derin bir vefa,
Gönülden gönüle akan deryadır dostluk.

Dost dediğin candır; yoldaş, yaren...

Diz çöktüm önünde, dilsiz oturdum
Sabrı sükut ile karan yerdeyim
Hayali karşımda cana doyurdum
Hasretle uykumu bölen yerdeyim

Bir yanda ayrılık, bir yanda hüzün

Gözyaşlarım kanıyor sızlayan yanaklarımda,
İçimdeki cam kırıkları kesiyor nefesimi.
Hangi denize döksem temizlenmez bu keder,
Yüzümde haritası çiziliyor bitmeyen acıların.
Gözlerimden süzülen su değil, kor bir ateş.

Güneş misin ay mısın, yoksa bu göğsümde kopan en acılı feryadım mısın?
Hangi gök kubbenin altındasın bilmem, hangi uzak şehrin sokağını ısıtırsın?
Bir yanda içimi kavuran o eski sıcaklığın, sırtını dayadığım o aydınlık gün,
Diğer yanda bu karanlık odada pencereme vuran o hüzünlü, solgun hüzün.

Güneş misin, yoksa içimdeki bu buz tutmuş toprakları eritmeye gelen bir yangın mı?

Hasretin zehrini içtim de geldim,
Sabrın kalesini geçtim de geldim.
Dünyanın yükünü seçtim de geldim,
Vurduğun yaralar sızlar içimde.

Vefa bekler iken cefa bulduğum,

Gurbet bizi ayırdı. Hasret yaktı içimi.
Zalim beyler hak çaldı. Kimse sormaz halimi.
Yıllar ömrü kopardı. Körler görmez derdimi.
İsyan eder bu yürek. Yıktım artık bendimi.

Alın terim akıyor. Zalim uzak bakıyor.

Gönül tahtı çöktü, saraylar nisyan,
Kalmadı çevremde, halden anlayan.
Zalim fırtınadır serde kaynayan,
Feleğin çarkına dur derim artık!

Vuslat dedikleri serapmış meğer,

**Haberin Olsun**

Söndürdüğün o mumun dumanı osda hala,
Duvarlara sine sine dağıldım, haberin olsun.
Sen kolayca çekip gittin sanıyorsun ama
Ben o nefesin gürültüsünde kaldım, haberin olsun.

Hasretim sensin, gurbetim sen,
Ne bu şehirde bir yerim kaldı ne de başka bir memlekette.
Adını her andığımda içerimde bir nehir taçar,
Ben bu gurbetim en ıssız köşesinde, yine senin hasretinle yanarım.

Hasretim sensin, gurbetim sen;