Gönlümün sarayı seninle doldu,
Sen gittin gideli çiçekler soldu.
Ayrılık dediğin ne müşkül yoldu,
Yollara bakmaktan yoruldu özüm.
Karanlık kuşanır dertli yamaçlar,
Karanlık bir limandan, sessizce geçiyorum,
Bu zehirli kadehi, son defa içiyorum.
Yıkık dökük bu kenti, hırsıma kurban verip,
Kendi mahşer kapımı, kendime açıyorum.
Güneşi söndürdünüz, zifiri kaldı gece,
Yanar ateş olurum, dolar duman olurum,
Sana gelen yollarda, savrulur harman olurum.
Adını andığımda, nefessiz can olurum,
Ben bu aşkın uğruna, sessiz kurban olurum.
Gözlerin bir uçurum, bakmasam düşer gönlüm,
Gittin de dönmüyorsun. Yaktın beni kül ettin.
Sevdan bir yalan imiş. Ömrümü ziyan ettin.
Her gece ağlıyorum. Gözyaşım sel oluyor.
Gençliğim solup gitti. İçime dert doluyor.
Ben de çok ağlıyorum. Sanma ki gülüyorum.
Kader vurdu sırtımdan. Her gün kahroluyorum.
Ateş düştü canıma. Hasret yaktı kül etti.
Sen orda yaralısın. Dert beni de mahvetti.
İkimiz de yandık bak. Suçlu olan kadermiş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!