Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

Bir Köşk üstünde Güneş,
Yamaçta papatya vardı,
Boyun eğen bir Ayçiçeği,
Mahrum Güneş'e bakardı.

Herkes memnun halinden,

Pencerem cendere ve bir hasret yüreğimde,
Yavaş yavaş batar akşam Güneşi salınarak,
Bende bir telaşe sallar bedeni yaprak yaprak,
Ya göremezsem bu akşam seni geçerken...

Ya Mahallede saklarlarsa görmem için seni,

Geldi Deccal geçti işin başına,
Bizi şerrinden korusun Allah.
Dünya havalede şehir yıkıldı,
Selametle ümmeti korusun Allah.

Güneş dönüp durur evrende,

Bir Fare dadandı Beyin köşküne,
Ne ambar kaldı, ne bir torba un,
Ejderha halt etmiş Allah aşkına,
Ne Köşk koydu, ne han ne hamam.

Görmedim böyle büyük iş güzar,

Ben köy okullarında öğrendim yalnızlığı,
İnsanlığın nasıl parayla satılıp alındığını,
Ben köy okullarında öğrendim yalnızlığı,
Kalabalıkta arkadaş rüyalarına dalmayı.

Bir metre kar içinde bir metre koca adam,

Günler ölür, haftalar, aylar ölür.
Kudüs ölmez Kudüs bir gönüldür.
Ümmet susar Kürt ölür, Arap ölür,
Kudüs ölmez Kudüs bir gönüldür.

Mescidi Aksa süzülür o harabede,

Gün batımı geldim sana Bahar,
Ellerin de hançer var bilirim,
Tırnakların ok olup batar bağrıma,
Kusura bakma sevda da yeniyim.

Gün batımı geldim sana Bahar,

Soğuk bir Kış günü dalgalı bir Limanda,
Ve sen hasretimsin gönlümdeki ummanda,
Gözlerim seni bekler sanki gelecekmişsin,
Çıkmıyor ki hatıramdan o habersiz gidişin,

Sen sıcak odalarda belki de baş köşedesin,

Bu gecenin taaa! bilmem kaçında,
Yine gözlerin geldi şizofren aklıma,
Duvarlar kaplamış gitmez odamı,
Tilkiler cirit atar beynimde kuyruklarıyla.

Lanet olsun güzelim sen geldin aklıma,

Sabah sabah beyaz kediler,
Toplanıp Çam ağacının altına;
Gelecek ile kurulmuş düşeler,
Yağacak Liselilerin kanadına.

İlk aşk yaşıyorlar belli şu kızla,