Kızıl Gül'e Hitaben Şiiri - Özdemir Koca

Ah! Kızıl gül senin hesabını göreceğim,
Taç yaprağına şerbet doldurup içeceğim,
Ayakların bir kavanoza sığacak dürülüp,
Senin başını gövdenden usulca keseceğim.

Varoşların gülüsün Moskova meydanlarında,
Bir çekice bir dişliye mahkum olan kölesin,
Güneş karşısında başını yere eğen sensin,
Sana şey diyeceğim başını usulca keseceğim.

İspanyol çöllerinin sıcağında yanacak beden,
Raks edeceksin gece durmadan sabahaca,
Ve kızların yüreğini koparacaksın birden,
Senin başını gövdenden usulca keseceğim.

Seni yaprak yaprak bölüşeceğim ortada,
Taçlarına taçlar giydireceğim biraz bekle,
İkimizin de kafası çakır olmuş ayıkalım hele,
Senin başını gövdenden usulca keseceğim.

Aradığın ortam yeşil bil göl kenarı mı yoksa?
Altında ateş yanacak seni demleyeceğim,
Sonra da karşına geçip burada bey benim...
Senin başını gövdenden usulca keseceğim.

Özdemir'i küçük görme narşist anıma gelmesin,
Bilirsin sözüm sözdür istediğim zaman ederim,
Bir kova su bir vazoya bakar seni satmam,
Usulca gelip gölgene oturup senle gizleneceğim.