Özdemir Koca Şiirleri - Şair Özdemir Koca

En iyi sevmek susmakmış meğer,
Ve en iyi aşkı anlatan yaşlı gözler,
Bir arşın kadar uzak olmak yada...
Bir kalbe sığdırılan bütün dertler.

Var mı bilinmez sevmekten ötesi,

Küçük ellerinde şarkın talihsizliği vardı,
Gözlerinde insanlara küskün bir durum,
Çocukluğunu dağların doruğunda yaşardı.
Son noktasındaydı artık umutsuzluğun.

Ya kurşunlar içinde bir terörist olacaktı,

Dünyaya bir sarmaşık diktim elli senedir,
Gökyüzüne dayandı şimdi titrek kollarım,
Bir açık arıyorum tırmanıp da çıkmaya...
Biraz daha büyüsün Dünyadan ayrılayım.

Taşlı dikenli bazen susuz bu dağlar, ovalar,

Kınalar yaktık ellerimize masum çocuk kanından, Alınlarımız temizdi secdede İsrail sabunundan,
Kudurmuştu batının arsız köpekleri sokaklarımızda,
Bombalar yağıyordu bizim harap damlarımızdan.

Demokrasi geliyordu yıldızlardan pencerelerimize,
Okullar yakılıp Hasta haneler bombalanırken,

Şehrin Bulutları yine çökmüş karanlığa,
Bir sen varsın bir ben parlayan karanlıkta,
Hangi aşk küstürdü bu yeşil vadilerimi.
Neden gömüldü sular çıkmaz bataklıklara.

Yollar mı uzundu yoksa sen mi gelmedin.

Aldanma bu şehrin güzelliğine,
Bu dağların altında ölenleri var,
Gelinlik dediğin o güzel dağda,
Çığ altında diri diri gömüleni var.

Hani akan o durgun nehirlerde,

Gönlümü kumbara sandın galiba,
Attın dertlerini yüreğime yüreğime,
Bilmem sen hiç aşk acısı çektin mi,
Yağmurlar indirdin mi ela gözlerine.

Gönlüm kapandı zati senden sonra,

Sendemi terk ettin beni şimdi,
Tamda yalnızlığımın ortasında,
Peki kime sunacağım bu çiçekleri,
Kim yollayacak beni kapıda.

Bir Kedi alsam diyordum zaten,

Bir gün sen geçeceksin bu mahalleden,
Sen kokacaksın kaldırımlı sokaklarda,
Çiçekler bir baharda sen diye açacak,
Sen oturacaksın bir evin balkonunda.

Bir gün sen geçeceksin bu mahalleden,

Şu Liman benim ilk kez öldüğüm yerdir,
Sevdiğim tarafından çok bıçaklandım,
Şu Gar da ekildim bir akşam üstü...
Şu otobüs de ağardı o gür saçlarım.

Sen yoktun nereden bileceksin o zindanı,