Sen bilmezsin bu şiirler bizi meftun etti.
Bu şiirlerden dolayı sevdik insan denen nesneyi,
Oysa kime güvenilir ki hepsi yalancı olmuş,
Her kes dolandırıcı ahlaksızı kanun neylesin ki,
Bu şiirlere kandık bu şiirlerle insan olduk,
Ne şansımız güldü bize ne bahtımız,
Biz unutulan sokakların çocuklarıyız,
Senin gibi bir hayalim bile olmadı...
Bahçeli ev ve bahçeye açılan kapımız.
Sokaklar eşsiz sınırsız vatandı bize,
Yavaşça kapıyı açtım içeri,
Sokağa doğru bir adım attım,
Yüreğim ateşti yaktı hep beni,
Gece yarısı sokakta seni aradım,
Lambalar ışıldar, karlar belirir,
Bir Sonbaharda yağmurlar elbisem,
Dostum poyraz ve rüzgar...
Eserdi sessiz sessiz dumanlı bacalar.
Sen yoktun yanımda öterken kuşlar,
Kalbim gibi atıyordu gökte Bulutlar,
Uzun topuklu ayakkabılarla geçmişsin,
Bizim dar sokalar arasından usulca,
Ondan görmedim ayak izlerini sokakta,
Terk etmiş gitmişsin sokakta beni.
Bilmez misin senden başka kimsem yok,
Son kez selam verip gitseydin bari,
Deniz kenarlarında bekledim seni,
Belki bir şişeye mazeret yazar diye...
Atar gelir diye gezdim sahillerini.
Yağmurlar yağdı göz damlalarıma,
Yokuştan aşağı giden bir kamyon tekeri,
Çocukların sokaklarda gülüştüğü hayat,
Bir kutudan çıkan sürpriz yumurta misali,
Kimine suç kimine kabahat Dünyada yaşamak.
Bir göl kenarında kürek sallamak geçmişe,
Bir hasretlik zaman,
Ne gün uygun ne mekan,
Sevdiğim gözler donuk,
Kalbimse bir kahraman,
Ama sen yoksun diye...
Şehrimin limanına yaklaştı bir Gemi,
Yükledi beynime kuruntu düşüncemi,
Sevdalarımı çaldı rota bilmeyen Kaptan,
Bir sen bir ben kaldım o Gemiden artan.
Bir umman ki görmedim kayboldum...
Sus gitme biliyorsun hep sözden ayrılıklar,
Konuş konuş zamanla sevdiklerin bıkarlar,
Cicim balım bunlar gelip geçer zamanla...
Çok konuşup durursan biri dalını kırar.
Sus gitme biliyorsun hep kavgadır olaylar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!