Korkuyorum Ayrılmaktan Şiiri - Özdemir Koca

Pencerem cendere ve bir hasret yüreğimde,
Yavaş yavaş batar akşam Güneşi salınarak,
Bende bir telaşe sallar bedeni yaprak yaprak,
Ya göremezsem bu akşam seni geçerken...

Ya Mahallede saklarlarsa görmem için seni,
Sabahı nasıl ederim bir de gelip bana sorsan,
Hep açıp kapatmam mı tüllü tüllü perdelerimi,
Ya göremezsem bu akşam geçerken seni.

Köpeklerin sesi gelir kulaklarıma sokaklarda,
Ya kuduz köpeklerden nasıl geçersin bensiz,
Belki de çöp konteynırdan zıplar gelir bir kedi,
Ne gelir o zaman ellerinden başka, korkmaktan.

Bu akşam selam ver bari penceremin önünde,
Ellerini salla geç bekletme beni yormadan,
Yok mu geç kalmanın sanki hiç bahanesi,
Dersin geçemedim köprü yıkılmıştı Irmaktan.

Yeter ki sev bahane mi yok uydururuz işte,
Dersin evde sular kesildi gittim Çeşmeye...
Yada elektrikler kesildi korktum karanlıktan,
İşte gel uzatma ayrılıkları koşa koşa gel,
Anla artık korkuyorum senden ayrılmaktan.