Sen istanbul kokuyorsun kadın
Sen gül yaprağı
Allı, morlu
Körpe, taze dudaklı
Kadehte kırmızı şarap
Biraz yağmur
İki İstanbul inşaa ettim dar-ı dünyamda...
Biri iki yakası bir araya gelmeyen İstanbul,
Diğeri şairleri kendine aşık eden İstanbul.
Söyle şimdi sen hangi İstanbul'lusun...
Seni sevmek isyan,
Yeniden diriliş,
Sokakları işgal etmek.
Tek kelimelik slogan ;
"Haykırış",
Şehirler yakmak,
isyankarım ulan böyle düzene,
yıkmazsam namertim.
asi diye kınayacaklarmış,
utanırsam namertim.
girmişim ulan bu yola,
Bir boşvermişlik var içimde...
Gözlerimin tımarını,
Kar tutmaz dağın bizarını,
Faili mechül ölümün kibarını,
Bana dair her ne varsa topladım, bir bilinmeze gidiyorum...
Hatıralar bırakıyorum kanayan pençe izleriyle,
Kabahat yazmamdaysa evet kabahatlıyım, yazdım...
Kabahat yerini yadırgamandaysa sebebi ben değilim,
Ben sadece sevdim...
Halim amansız, umutsuz ve mutsuz,
Karanlık bir geçmişin günlüğüyüm.
Daha dün dallarım çiçek yüklüydüm,
Bugün yemyeşil bir kabristan yoluyum.
Herkes gitti ben kaldım
Yaprak döktüm dal kaldım
Dünyayı kendine han gören felek
De hele bu ateşte kaç asır yandım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!