Yitik bir alfabeyle malül öfkemi yazdım.
Kimini intihara, kimini intizara bandım.
Deli dediler, kalakaldım...
Halbuki ben şizofren duygularımı haykırdım...
Karda, kışta, yokuşta
Bir şarkısın Kalamış'ta
Şahin sineye pençe vursa
Seni çalarlar dolmuşta
Ateş kalbin içindeyse kul söndüremez,
Tufanı Nuh kopsa bir zerre kül kaldıramaz.
ahh kalbi derda !!!
ölürüm diyorsun ya ;
makberini şu sönmeyen sineme kaz,
der'ince olsun,,,,
Kalbimin iç mekanı yandı, de hele sen nasıl mimardın...
Bu dikenli yolda sensiz kalsamda,
Kirpiğim buz tutup, kışta kalsamda,
Buğulu gözlerin canım yaksada,
Sazıma bir düzen ver de öyle git.
Bende biliyorum uzaklardasın,
Yürek şerha şerha zar eyler yâri,
Od sarmış bedeni, har eyler canı,
Hasretin ölümdür deleyler şah'ı,
Kaldır nikabını gül yüzün görem.
Tasarruf edemem ben bu aşk için,
sorma bana nasıl sevdi bu gönül
çimen göğü uykulardan dermişim.
hangi dağın çiçeğidir bu sümbül
âsûmanın gölgesinden dermişim.
buz süzerken karanlığın gözünden
KALEMİN EŞGALİ
Ve sen efsane, derdi bela,
dilden dile aşk-ı destan.
Ben ise hasmına yenilmiş
kılıçdar,
kalemimin zehriyle öleceğinden korkan yazdıklarımı okumasın,
ama ben öleceğimi bilsem yine yazacağım....




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!