Özdemir Aydın 2 Şiirleri - Şair Özdemir ...

gözlerin karadeniz yüklü yağmurken,
benim çorağıma bir damla düşmüyor.

Gün gelir yaptıklarınız hissiz yüreklerden kara kalem çalışması gibi silinirken,
Ve gün gelir kaleminizin üzeri diş izleri ile dolarken, siz hissiz kalırsınız.

Bugünden sonra şiir edebiyatına son verdim,
Edeb_i hayata yolculuk hazırlığıdayım.
Meyvelerimin bazısı dalından kırıldı,
Bazısı kendi içini yiyerek kendi kendini bitirdi,
... Ve geriye ; silik hatıralarda acı geçmiş olarak kaldı.
Bavulumu topladım, bir kaç şiirimle birlikte bu şehirden ayrılıyorum.

Sevmek nedir ? diye soran olursa,
de ki ;
Bir meczuptan duymuştum,
Sevmek ;
Avuçlarında kırlangıçın can çekişi,
Yetim, öksüz ağlayışı.

Rengârenk çiçekler gibi karanfil kokan gecenin ellerinin izi var hayallerimde...
Senden sonra hiç bir kuş kanat çırtpmadı bahar tenli gözlerimde...

Hava kararınca, herkes kendi karanlık kuyusuna hapsoluyor.

Sen içimin karanlık şehri.
Ben içinde kaybolurum, gözlerim seni arar.

Şu umudum yok mu,
Tükenmeyen umudum,
Aldığım nefese sebep umudum.
Yoksa ölürdüm gülüm,
Olmasaydı umudum.
Eskiden umursamazdım hayatı,

Nevbaharda hüzün ektim, deste deste gül
eyledim,
Binbir çeşit bağ dolaştım, petek petek bal eyledim.

Cennet yüzün nazar ettim, gül cemalin seyreyledim,
Ömrüm bitti, ben tükendim, bir mezarı kâr eyledim.

Yol dediğin ince ince
Karlı dağın mor çiçeği
Şu yüreğin derdi yüce
Karlı dağın mor çiçeği

Anasının gül çiçeği