Bir bahar gülüşlü şiir, bir amonyak kokulu çiçek olmak vardı düşlerinde...
Memleketimin türküsü kaldı fermanım gözlerinde...
Bu çağın ahlâkı bu kadar mı öcü, bu kadar mı değer biliyor
Bir soysuz vurdumduymazlık ki almış başını gidiyor
Gönül zorbalığı haramiler talancısı gibi zalim
Yufka yüreklere feveran feveran iniyor, çiğniyor
Gözlerin sürme, leblerin kiraz, narsız olur mu
Eyy bülbül bu ne figân, gül dikensiz olur mu
Fikirsiz olmayın, fikirsiz insanlar meyvesiz ağaç gibidir, ruhsudur...
Kötü de olsa bir fikriniz olsun, zamanla fikirleriniz de sizinle bilekte olgunlaşır, güzel fikir olur...
Kızıl bir şafak vakti gökten ölümler yağar,
Düşman öldük sanırken bizde vade uzar.
Bülbülün Süleymaniye, Aksa haline ağlar,
Filistin cemreyi gördü, illa bahar illa bahar.
Ser verir kahramanlar, baş eğmiş başaklar,
firakın yağmur nefesi
eritir demirden kafesi
denize düşüşün hicazi lakin
mehtabın çok serin olmuş.
gözlerin buz tutmuş mavi nehir
cümle alem uykuda, sen seyyahi firaki.
ben seyru süluk, ol hakimin mihrabında secdede...
içimi yakarken sen fiske fiske
bu ırak, bu firak, bu ayrılık niye.
gülüşün açarken gül deste deste
bu acı, bu hasret, bu hazan niye...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!