k/alemin gözyaşı düşüyor satırlara, etme hüznünün gölgesi düşüyor kahr'lara, etme.
müstebit yankılar düşüyor kulaklara, etme
çeşn-i giryanlar akıyor bulaklardan etme.
Yüreğe hüzün ekenler, bahçesine bahar
beklemesin.
Göğü ateşe verenler, toprağına yağmur
beklemesin.
binbir çeşit hal'e girdim bir müberra yüz etmez,
bin develik hüznüm var da, bir edeb-i söz etmez.
zifiri geceye dupduru sessizlik,
ve baldıran acısı yalnızlık,
hurufu şeddeden cana eziyet.
şehre ölüm yağdı,
gül düştü,
oldu mu şimdi bu kirpiğimden süzülen,
geçti gençlik, bitti ömür ey fani
bazen bahar, bazen hava tufani
hani Veysel, nerde aşık Sümmânî
kurban olam kendine gel Aydınî...
Eyleme...
Say ki kuşlara küs, karlı bir dağ gölgesiydim,
Ömrümün günbatımıydı yoluna düştüm...
Eylülce şiirler doğurur mevsim
Ben yine vîrâne, yine sensizim
Türkü molasıdır şu sarı benzim
Ben yine bigâne, yine sensizim
Hangi mızrap değdi zülfün teline
duydumki öpüşmemizden rahatsız olanlar olmuş...
kumsalda bizi görenler olmuş.
hangi dalga kıskanmış, hangi yıldız sönmüş, hangi yakamoz rahatsız olmuş.
denizi sevmiş, maviye aşık olmuşum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!