alevden dağları yıktı üstüme,
acep bu yangınlar söner mi dersin.
sarıkamış karı yağdı üstüme,
acep bu baharda döner mi dersin.
özlemin hasreti saplı yaslıma,
Gözlerini, duvarda asılı çerçevedeki gözlere dayadı,
Gözler de ölür dedi, onları aytınlatan ışık sönünce.
Bak, ben de hapsolmuşum sizinle birlikte dört duvarlı kafese.
Bu şehirde artık yeni bir şair var,
Sizdeki bu gizemli özlemi de yazar.
Geçmişimi dağ başında unutmuşum,
döş dediğin makber değil,
yürekleri ezmeden git,
bastığın yer çorak değil,
çiçekleri ezmeden git.
ovasında yaban atlar,
Şafak kızılından almış güllerim,
Elli yıldır bir tek günü gözlerim,
Kalem kalem şiir oldu sözlerim,
Dost bildiğim diller beni yaralar.
Sümbül çiçek der eyledim dalında,
İçimiz yandı, içmedik
Namertin çeşmesinden.
İçtik aşkın şarabın, günahtır demedik,
dost meclisinden...
Ben Afrika'lı siyahi aç çocuk,
Sen Filistin'li öksüz kız çocuk,
Dünya dedikleri mizan'ı bozuk,
Sahte şefkat ile duaya doyduk.
Alemi cihan denen ufak bir höyük,
Ey gecenin ve gündüzün sahibi,
kainatın yaratıcısı olan Rab'bim ;
Ben, günahkar vedahi hakir kulun,
Dualarım, yakarışlarım yalnız sanadır.
Dualarım cevapsız kalmayacak,
Yalvarışlarımı duyuyorsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!