Zalimler size ne yaptı İsmail Arı?
Tek sermayesi kalemiydi yoğu varı.
Hak yolunda bükülmedi, dimdik duruyor,
Korku bilmez yüreğinde umut baharı.
Hakikatten başka bir şey yazmadı eli,
Toros’un sırtı duman, başı kardır,
Yüce dağlar bize vatan, o yârdır,
Sırtımızda heybe, sevda o vardır,
Yörüğün özünde bitmez bir kordur.
Kıldan çadır kurduk, yüce boyumuz,
Gitme dertli yarim bahar gelecek
Bahar gelecek de dertler dinecek
Akan göz yaşını dostlar silecek
Karınlar doyacak yüzler gülecek
Gelen kırbaçladı giden hep üzdü
Toroslar’ın sarp yerinde dağ yıkılır,
Güneş görmez, derin kaya bükülür,
Sessiz sedasız kar orada dökülür,
Ağustosta buluruz biz o karı.
Yürüyorum işte, yalan düzende,
Yorulsam da hakkın yolu burası.
Gece gündüz çalışıp da bezende,
Ödenmez işçinin hakkı, parası.
Yüce dağ başında rüzgâr olurum,
O gün ilk adım attığım tek yuvaydı,
Sıralar neşe dolu, bilgi deryaydı,
Gönlümde kalan huzur sanki rüyaydı,
Şimdi sessiz bitti, sustu o hece.
Üç ihtiyar oturmuşlar tahtına,
Bakmazlar ülkenin kara bahtına.
Milleti mahkûm edip şans tahtına,
Dünyayı kendinin sanır kocamış.
Çözülmüyor diz bağlarım,
Günden güne intizarım.
Gözlerinde kaldı varım,
Kömür gözlüm bende, bende
Körkuyu Dedikleri
Haziran ayı da geldi erişti,
Şenlendi yeniden Kazancı bağları.
Gurbette olanlar burda kavuştu,
Dumanı dağıttı yaylanın dağları.
Kuzugöbeği
Heyecanla baharı bekler mantar avcısı
Geç kalmadan Toroslara gitmek arzusu
Düşer yola katığı bir ekmek bir kap su
-
İrfan İlhan
Tüm Yorumlarmahlas ustam çok güzel