Yürüyorum işte, yalan düzende,
Yorulsam da hakkın yolu burası.
Gece gündüz çalışıp da bezende,
Ödenmez işçinin hakkı, parası.
Yüce dağ başında rüzgâr olurum,
Mazlumun sesinde durak bulurum,
Zalimin çarkını elbet vururum,
Ömrüm feda olsun, gelsin sırası.
Bağladım gönlümü halkın derdine,
Boyun eğmem asla beyin merdine,
Göz dikseler bile emek yurduna,
Tükenmez yoksulun geçim davası.
Fabrika çarkları döner hırs ile,
Gasp edilir haklar bin bir ters ile,
Sömürü bitecek ortak ders ile,
Güneşle doğacak işçi dünyası.
Kocapırım der ki; sözümüz nettir,
Emekçinin yolu sönmez şafaktır,
Bizim halktan başka dalımız yoktur,
Varsın kopsun artık ipin burası.
Ömer tarım
9 haziran 2026
Kayıt Tarihi : 8.06.2026 13:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!