Biz ne günler gördük, ne dar zamanlar,
İnsanı insandan seçen utansın.
Şu garip dünyada nice canlar var,
Irkına, rengine bakan utansın.
Emeğin harcıdır bu yurdun özü,
Ayırmak ne demek, kör müdür gözü?
Köşkte oturanın şu çirkin sözü,
Konuğu kapıdan iten utansın.
Gülerler yaraya, deşer canları,
Mizah mı sanırlar akan kanları?
Unutmaz bu tarih o kara anları,
Etnik kökenlerle vuran utansın.
Protokol sırası, açılış günü,
Dillere döküldü cehalet dünü.
Kapanmaz yaradır, bozar düğünü;
Böyle fıkrayla hiç coşan utansın.
Kocapırım der ki; sözün hasına,
Bakılmaz insanın hiç boyasına.
Leke süren şu yurdun aynasına,
Tarihin önünde düşen utansın.
Ömer tarım
6 Haziran 2026
Kayıt Tarihi : 6.06.2026 23:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!