Mavi gözlü bir devin ayak sesiyle,
Sarsıldı hecenin kurak dağları.
Döküldü basamak basamak dille,
Açtı Türkçe'mizin yeşil bağları.
O, serbest nazmın okyanus şairi,
Sığdırmadı sözü dar kalıplara.
Haykırdı derinden her bir şiiri,
Umutlar taşıdı ak yarınlara.
Bursa sarayında yattı taş gibi,
Çileyle yoğruldu o koca yürek.
Memleket hasreti gözünde yaş gibi,
Çınladı dilinde bir sevda demek.
Moskova yolunda hasretle yandı,
Vatanın kokusu tüttü burnunda.
Her dizesi kutsal birer inandı,
Sönmeyen bir ateş yandı bağrında.
Kocapırım der ki; sözün hasını,
Söyledi o ozan, geçti dünyadan.
Ecel geldi, tuttu dünya yasını,
Bir rüzgâr gibiydi Nazım Hikmet Ran.
Ömer tarım
3Haziran 2026
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 15:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!