Ölüme Niniller Şiiri - Mehmet Emin Gülicem

Kalk ve adını koysunlar o kurşuni bakışlara,
Evvala Gözlerine bir isim bulsunlar ,
Sevmeyi ilk defa senden öğrenen çocuklar.
Benim kalbimden kaçtığın gibi,
onların gözlerinden öyle kaçma, n'olur kaçma
Görünce seni,
Gül mevsimi geldi desinler,
Güneşi gülüşünde bulup da,
Ayı kirlettik diyerek.
Geceye borçlu düşmesinler,
Kalbinin altında uçurtma uçursunlar,
Bütün rüzgarları göğsünde dindirerek, Uyusunlar senden ninniler dinleyerek
Nedensiz bir tebessüm konsun dudaklarına
Ansızın dal uzaklara,
Bir çocuğun kalbiyle sevmek
Nasıl bir şeymiş,
Anlatsın sana yüreğim.
Çareyi göster,
Zehrini de dermanını da sen ver
bu derdi şakağıma dayayıp en derine gömeyim
Gömdüğüm yerin başında durup, Yine sevdandan öleyim.