Cennetin talipleri

Kanlı sabahıydı günün,
İnsanlık en derin uykusunda, medeniyet gaflette…
Gökyüzü kan kusuyor, bulutlar darağacına gebe.
Sokaklarda medeniyet kılıklı kan sevdalıları,
Kızıl kadehlerini tokuşturup gülümsüyorlar.
Ve tek bir sarhoşun hükmüyle,
Binlerce asil yüreği sürdüler sephaya
Çocuklarının gözleri önünde…
Şarkın arslanları, çağın devleri…
Bir nefes uğruna satmadılar haysiyetlerini,
Ucuz değillerdi.
Korku hep yabancıydı onları
Şerefli bir ölümü sardılar göğüslerine,
Arşı titretti o dimdik duruşları.
Boyun eğmediler
Çünkü onların lügatinde
Yaşamak zafer, ölüm hezimet değildi.
Bir görseydin o suskun kükreyişlerini…
Sessiz bir dilde, sözsüz anlaştılar.
Yağlı urgan, boyunlarında asil bir nişanla
Sözleştiler
Sığınmadılar ne korkuya, ne acze…
Mukaddesti davaları,
İdrakin ötesinde.
Daha çocukken kesildi onların şah damarları
Ar damarları değil…
Sizler gibi...