Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

Yıkık bir geçmişin gölgesinde kalmak istemedim,
Zamanın zincirini kırdım, her dem silkelenip kalktım.
Eski yükü, omuzlarımdan akan bir nehir sandım,
Elimde olanlarla mutlu olmayı yeniden yarattım.
Yolum uzundu, virajlıydı, sarp dağları vardı,
Fakat ben yarına, yeni bir hayat kurmak için vardım...

Galiba Özledim Ben Seni..

​Yüreğim yanıyor, yangın yeridir,
Ruhumun çekilen son seferidir.
Tadını yitirdim her bir zerrenin,
Galiba özledim ben seni.

Gece zifiri karanlığı çöktüğünde usulca,
Hüzün çöker, bir karabasan gibi yüreğime.
Sensizlik, damla damla demlenir benliğimde,
Hayalinle avunur bu ıssız, yetim yalnızlığım.

Sessizliğin nabzında kaybolan hatıralar,

Sen benım nurum,gecemi aydinlatan.
Tam bitti derken,gülüşü ile yaşama baglayan.
Varlığı ile siyah ,beyaz hayatıma renk katan
Sen Gönlümün efendisi,küçük sevdam.

Sabahi olmayan gecelerime,gün gibi doğan.

Gönlümün haritası hep sana çıkar,
Mesafeler engel değil bu aşka.
Yokluğun içimde bir sızı yakar,
Ruhumda yangın var, her şeyden başka.

Geceler şahittir sessiz çığlığa,

Yüreğine kurban olduğum adam,
Gözlerin hasretinde ben de yanan,
Dünüm, yarınım ve tek sevdiğimsin,
Sen hem derdim hem derdimi saran.

Pamuk ellerine gönül verdiğim,

GÖZLERİN HAYKIRIYOR...

​Yorgunsun biliyorum, dizlerin titrer,
Gönlüne sığmayan bir sızı gizler.
Yükün dağdan ağır, menzilin keder,
Dilin sussa bile, gözlerin söyler.

Sessiz çığlıklarım saklı içim de,
Kabuk tutmaz kanayan yaralarım,
Temmuz sıcağında üşüyen hayallerim,
Güldüğüme bakmayın benim…

Ekmeksiz ,aşsız kaldığım

Günaydın sabahı aydınlatan cennetim
Günaydın dünüm, yarınım
Sol yanımın en kıymetlisi
Sevdiğim, sevdiceğim

Sabaha seninle uyanmak

GURBETİN YÜKÜ

​1993’te düştü yolum,
Kader, elimi tutup bilinmez bir kapıya itti.
Arkamda tozlu bir köy yolu ve tanıdık sesler,
Önümde yabancı diller, yabancı yüzler,