Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

:
Hayallerde Kalan Mutluluk..

Hayat hiç gülmedi yüzüme,
Acılarla besledim ruhumu.
Yine de hiç pes etmedim,

Seni ne çok sevdim kalbimde ateş
Soluyor güllerim,hayırsız sevdam
Kor gibi oluyor,artik koş yetiş
Boşlukta ellerım,hayırsız sevdam

Acın harlanıyor,maziyi andım

Yüreğini ellerinle yüreğine bıraktım
Bu atan kalp, bu can artık senindir dedin
Sevincin neşem, hüznün üzüntüm dedin
Senin bu kadar vicdansız böyle acımasız olacağını
Kalbimi hırpalayıp kül ufak kıracağını düşünemedim...

Bir daha olmaz derken
Yanılttın suskun yüreğimi
Oysa o kadar hasretmişim ki sevgiye
Yarım kalmış içimde, yaşayamadıklarım
Kapıları kapatıp, zincirledim yıllarca
Seninle açıldı içimdeki tüm pencereler

Gençliğim eridi gitti loş bir akşam külünde,
Kayboldu sesim sessizliğin karanlık gülünde.
Acıyla yoğruldum yıllar boyunca ince ince,
Bir ben kaldım sonunda, kaderin solgun tülünde.
​
​Düştüm, kalktım, direndim rüzgârların önünde,

İKİ NEHRİN AHİDİ (Düet)

DİCLE
Ben ki çılgın Dicle'yim, akışım deli, hırçın,
Doğudan eser rüzgârım, ruhumdaki sır için.
Sen uzakta, sen başka, gönlümde derin bir iz,

Ben senı bir günlük değil,
Ömürlük sevdim.
Ben senı günahınla ,sevabınla sevdim.
Yaptıklarının yanliş olduğunu bile bile,
İçim aciyarak sevdim
Senın le yarınımın olmayacağini,

Seni ne ara sevdim adam, hangi ara aldım içeri?
Kapım mı aralıktı, yoksa rüzgâr mı itti seni?
Hiç hesapta yokken, bir akşamüstü sessizliği gibi,
Geldin ve kuruldun gönlümün en başköşesine.

Adını anınca titreyen şu sesim ne zaman alıştı sana?

KALBİM SENİNLE...

Tenim uzaklarda, yollar yorgunu,
Ruhumun limanı, durağı sensin.
İçimde dinmeyen sevda vurgunu,
Gönlümün en sıcak kucağı sensin.

Ne umutla giymiştim o temiz beyaz gelinliği,
Nerden bilirdim, giydiğim aslında ömrün kefenliği.
Gençliğim soldu bir cellat elinde, günlerim ziyan,
Hayallerim karaya çaldı, kalmadı hiçbir beyan.

Yüreğimde yanan ateş, dilimde susturulmuş bir sızı,