Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

Nurgül Ankara

Ne umutla giymiştim o temiz beyaz gelinliği,
Nerden bilirdim, giydiğim aslında ömrün kefenliği.
Gençliğim soldu bir cellat elinde, günlerim ziyan,
Hayallerim karaya çaldı, kalmadı hiçbir beyan.

Yüreğimde yanan ateş, dilimde susturulmuş bir sızı,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Umutlarım vardı elimde, birer pırlanta gibi saklı,
Kalbimde yeşeren her filiz, ölümsüzce haklı.
Sen bir dokunuşla yaktın, o ateşi saman aleviyle,
Geriye ne bir iz bıraktın, ne de aşk o baharda saklı...

Yüreğimde kalan o son, o zayıf kırıntılar bile,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Sen bana ,bir adim gelseydin.
Ben sana ,soluksuz koşardım.
Sen beni ,kuralsız sevseydin.
Ben yoluna ,kilim olur serilirdim
Sen bana ,güneş gibi doğsaydın.
Ben senın geceni aydınlatan ,ay olurdum

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Gel sevdiğim, seninle muhabbet edelim
Geçmişi yâd edelim
Çektiğimiz acılara kadeh kaldıralım
Kâh ağlayıp, kâh gülelim
Gel sevdiğim muhabbetin tadına varalım
Geleceğimizin düşlerinde kaybolalım.

Devamını Oku
Nurgül Ankara

​Kır kalemi ey şair! Hecen pazar malıysa,
Kutsal dediğin sözler, yabancıya yalıysa.
"Sadece sen" dediğin, koca bir yalansa eğer;
Dökme sahte zehri ki, kağıtlar pak kalsın;
Gönlü her daldakinin, şiiri eksik kalsın!

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Hayat aldı beni gurbete savundu,
Yaban ellere bir başıma kaldırıp attı
Anaya bacıya babaya gardaşa hasret bıraktı,
Tükettin beni, ocağın sönsün, hayat senin!

Bacım bile anlamaz halimden,

Devamını Oku
Nurgül Ankara



​Öyle özlüyorum ki,
kelimeler yetmez anlatmaya
Uçsuz bucaksiz denizler gibi
Sonu olmayan gökyüzü misali

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Gözlerine baksam, kalbimde bir telaş,
Ellerini tutsam, ruhumu yakar bir ateş.
Sen benim en aydınlık düşüncemsin,
Ve uyanmak istemediğim en güzel düşümsün.

Ben sana şair oldum be adam,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

PAPATYA SİTEMİ

​Neden seviyorsun, diye sorma hiç,
Dalından koparılan, kır papatyasıyım.
Sorgun bir uçurum, cevabı bir iç,
Ömrü feda edilen, kır papatyasıyım.

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Gündüzün her saati bir zindan, bir pranga,
Gözlerim yorgun bakar, kalbimde sonsuz kaygı.
Çünkü bilirim ki tenin, bir mil ötede yasak,
Ne el tutulur, ne göz bakar, ne de atılır kucak.
Fakat ruhumun vardır bir kaçış kapısı gizli,
O kapının ardında, bekler vuslatın gizemi.

Devamını Oku