Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

Benım kusursuz şiirim
28.06.2026
Sen…
Bir tesadüf değil,
Dualarımın sessizce vücut bulmuş hâlisin.

Eve dönüşün en tatlı telaşı bu,
Gönlümün pasını açan bir büyü.
Unutturur gamı, dünyayı siler,
Şu küçük adamın masumca yüzü.

Yarin yeri başka, onunki başka,

Ben kadınım, narin bedenimde gizli bin erkeğim,
Kadınlığımın altında nice ninniler, çeşit marifet.
Makyajım yapsa da hanım, içten bir ameleyim,
Yaparım her işi, içimde bitmeyen bir cesaret.
Kimi zaman kırılgan, kimi zaman da taşım,
Bu ikilemde gizlidir benim tüm telaşım.

Ben özgür bir kadın, ruhum kanatlı,
Zincirsizdir gönlüm, yollarım atlı.
Kendi güneşimle aydınlık, tatlı;
Ben böyle mutluyum, bana dokunma!

Ne kafes tanırım, ne de bir engel,

Yüreğimin derinlerinden gelen acı çığlıklarım,
Sesimi duyuramadığım, kimsenin bilmediği sırlarım.
İçime attığım, büyüttüğüm o tarifsiz acılarım,
Yine de inanmaktan, sevmekten vazgeçmediğim,
Ve vazgeçmeyeceğim sevdiğim adam...

BEN SENİ NASİL SEVDİM

Seni nasıl sevdiğimi ben bile bilmiyorum,
Ne bir sınır çizebiliyorum bu aşka,
Ne bir kalıba, ne bir şekle sokabiliyorum.
Sadece seviyorum, tarifsiz, hudutsuz,

Bir Adam Severse..

​Bir adam seviyorsa eğer kalpten,
Güneş sevdiğiyle doğar penceresine.
İlk selamı onadır her ilk seherden,
İyi olduğunu bilmeden sığamaz evine.

Sen ruhu aydinlatan güneş
Sevdiğim varlik ,
Deme öyle sevdiğim
Bana gelen sana gelmesin
Bir daha severken ayrılıklara dayanamam

Bir meyhane buldum,
Tam mezarlığın karşısında,
Olurda birgün beni ararsan
Ya o meyhanede bulursun,
Yada karşısında kimezarlıkta.
Evet dostum, hayat bu işte,

​Gökyüzü bir sırrı ikimiz için açtı,
Bir yıldız kaydı, bir dilek tuttum, bir ses.
Kalbimden yükseldi o büyülü nefes,
Yıldızlar şahit oldu, sessiz ve dilsiz.

Dileğim ne maldı, ne de kuru bir şöhret,