Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

Nurgül Ankara

Bakmayın yüzüme "dul kadın" diye,
Cihanın yükünü sözüme serdim.
Yıkılan yuvamdan kalan hediye;
Ben bu canı kendi özüme verdim.

Güven kalesini yıktı gidenler,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

SEBEBİ YOKLUĞUNDUR

​Dışarıda kar beyaz, her yan kış kıyamet,
Sanma ki bu beyazlık, içime bir selamet.
Beni asıl donduran, sendeki o nihayet;
Bedenim titriyorsa, sebebi yokluğundur!

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Sen benım kayıp şehrim 24.07.2026

Sen benim kayıp şehrim,
Adını bilmeden özlediğim,
Haritalarda olmayan,
Ama kalbimde hep var olan…

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Senden Artakalan Sessizlik...

​Ne bir ses var ne de bir iz, senden bana kalan;
Sanki en derin yaram, kabuk bağlamayan.
Ben o yitik mevsimde, seni arayanım ulan,
Özledim ulan... Sesinin gölgesinde yiten her heceyi...

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Sen gittikten sonra,
Bende çok şeyler değişti;
Ağzımın tadı, gülüşümün rengi, gözlerimin parlaklığı...

Kurduğumuz hayaller zamansız soldu.
Sen gittin sevgili, ben yarını düşünmeyi unuttum.

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Ömür dediğin, göğsümde sakladığım o eski mendilin kokusuymuş meğer,
Hasret ise tül perdenin ardından seyrettiğim o dilsiz, o kör karanlık...
Burada bulutlar bile senin kokunu getirmeden ağlamıyor toprağıma,
Aynaya düşen her çizgim, senin özleminin bıraktığı birer mühür gibi.
Seni düşlemek; kalbi kıyıya vurmuş bir sandalın sessiz bekleyişi,
Kendi nefesimin sesinde bile senin gizli fısıltılarını duymaya çalışmakmış.

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Nefesini nefesimde hissetmek,
Yeni güne seninle uyanmak,
Geri kalan ömrümü seninle tamamlamak...
Son nefesimde bile sende olmak,
Seni istiyorum yalnızca seni adam!

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Seni sevmek öyle kolay iş değil,
Dağları aşacak bir yürek ister.
Önünde hürmetle, edeple eğil;
Gönlüne girecek bir yürek ister.

Senin iç dünyanda koca bir cihan,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Eski bir hatırayı, tozlu raflara koydum,
Dünü dünde bırakıp, seninle her gün doğdum.
Gelecek günlerin o, pembe düşüne daldım,
En büyük huzuru ben, kollarında mı buldum?

Gülüşünle şenlenen, mutlu bir yuvamız var,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Eski bir hatırayı, tozlu raflara koydum,
Dünü dünde bırakıp, seninle her gün doğdum.
Gelecek günlerin o, pembe düşüne daldım,
En büyük huzuru ben, kollarında mı buldum?

Gülüşünle şenlenen, mutlu bir yuvamız var,

Devamını Oku