Gönlümün Yurdu. Şiiri - Nurgül Ankara

Yüreğine kurban olduğum adam,
Gözlerin hasretinde ben de yanan,
Dünüm, yarınım ve tek sevdiğimsin,
Sen hem derdim hem derdimi saran.

Pamuk ellerine gönül verdiğim,
Kokunu rüzgâra, yele sorduğum,
Sesinle huzura kanat gerdiğim,
Gönlümün efendisi, en güzel yurdum.

Bir bilsen nasıl da yanar bu bağrım,
Senle diner bir tek bu derin ağrım,
Gözündeki ışık yolumu çizer,
Bitmez tükenmez sana hiç çağrım.

Uzaklar yakın olur sesini duyunca,
Bir gülüşün yeter, ömrüm solunca,
Seni sevmek bu ömrüme sığmaz ki,
Varlığınla yüreğim dolup taşınca.

Adınla atar nabzım her saniye,
Sığmazsın kâğıda, yetmez heceye,
Ömrümü adadım senin yoluna,
Sen ışık olursun her bir geceye.

Sevdan bir ateş ki yanar başımda,
Tükenmez bu duygu, aksa yaşımda,
Sen benim nefesim, sen benim ömrüm,
Yazıldın kalbime, her nakışınla.

Nurgül Ankara 16.04.2026.