Kültür Sanat Edebiyat Şiir

?si=xyYUnfD5LGC0KPxB

Ayağa kalk kadın
Bbu hayat senin, geri al..

Yaklaşık 4,5 milyar yıl önce Dünya’da bir gün yalnızca 6 saat sürüyormuş. Ay’ın kütle çekiminin oluşturduğu gelgitler, Dünya’nın dönüşünü milyarlarca yıl boyunca yavaşlatmış ve günler zamanla bugünkü 24 saate ulaşmış.

Belki de bu yüzden Ay’ın Dünya’ya öğrettiği en büyük şeylerden biri, yavaşlamanın da bir dönüşüm olduğudur. Ay, Dünya’nın hızını milyarlarca yılda azaltmayı başarmış; insan ise bir ömür yetmiyor diye hâlâ zamanı suçluyor.
Belki de sorun saatte değil, yetişemediğimiz şeylerin fazlalığında.

.. bir Tomris Uyar olamayız elbet… Bizim neslin ilham periliği, en fazla birinin eski mesajları silmeye kıyamaması seviyesinde kaldı.
Şairler de artık mısra değil, çevrimiçi durumu takip ediyor..

Bugün yine bir yerden sen çıktın;
bir duvarın çatlağından sızan eski bir mevsim gibi,
kimsenin bilmediği bir köşede karşıma oturdun.

Sana dair ne varsa,
hayatın aceleyle kapattığı bir defterin arasında
hâlâ kendi kokusunu taşıyan bir şey gibi duruyor.

Bazen bir cümle kuruyorum,
sonra ortasında bırakıyorum.
Müntehası sen olmayan hiçbir cümleyi istemiyorum.
Suskunluğum bile sonunda senin kapında dinlensin istiyorum.

Seni özlemek midir bu
Bilmiyorum..

Sanki benden ayrılan bir parçanın,
hâlâ bende olmayan tarafını arıyorum.

Adını söylemediğim masalarda bile senden bahsettim.

Bir şarkının arasına sıkıştırdım,
bir cümlenin ucunda bıraktım,
hiç tanımayan insanlara bile senden kalan bir parçayı emanet ettim.

Şimdi hangi rüzgâr esse, biraz senden geçiyor.

Adını unutsam bile kokun kalyor cümlelerimde.
Bir varmış bir yokmuş gibi değil,
Bir varmış ve hiç gitmemiş gibi.

Ben de biraz eski bir sokak lambası gibiyim; hâlâ yanıyorum ama içimde kaç gece biriktiğini ben bile bilmiyorum.

Ya sen, nasılsın?

Yeni bir arkadaş edinmekle psikoloğa gitmek arasında tuhaf bir benzerlik var.

Yeni bir arkadaş edinmek,
aslında kendi geçmişine ücretsiz bir terapi randevusu ayarlamaktır.
Psikoloğa bunun için ücret ödüyorsun,
arkadaşına ise bir kahve ısmarlayıp bütün geçmiş arşivini gönüllü açıyorsun.

Psikolog en azından randevu saatini belirler. Arkadaşlıkta ise geçmişin kapıyı çalıp "ben de sohbete katılabilir miyim?" diye sandalyeyi çeker.

O da kalabalıkta kaybolanlardan oldu..
Herkesin cebinde taşıdığı, herkese dağıttığı küçük bir hitap.
O kadar çok dolaşıma girdi ki, artık bazı ağızlarda çiçeğini kaybetmiş bir yaprak gibi duruyor. Tanımadığına uzatılan, yazarken bile iki harfi eksiltilen bir alışkanlığa dönüşmüş.

Oysa “canım” dediğin şey bir hitap değil, bir yakınlık iddiasıdır.
Her kapıya bırakılan bir anahtar, sonunda hangi kapının anahtarı olduğunu unutturur.

..sipariş ettiğin hayatın yorumlarını okuyup beş yıldız vermek; paket gelince başka ürünle karşılaşmaktır.