Aşkın Yakan Gücü Şiiri - Ayten Özgün

Aşk bir kıvılcım gibi düştü ilk önce
Sordu kalbe yanan ben miyim sende
Yürek güldü üfledi derin bir nefesle
Dedi körük benim ateş senin içinde

Ne aşk yalnız yakabilir bir canı
Ne yürek harlatır içinde ki volkanı
Birleştiler bir gecenin koynunda
Kül eylediler koskoca bir zamanı

Zaman durdu akmaz oldu nehirler
Bu yangından nasibini aldı şehirler
Aşk vurdukça yürek açtı göğsünü
Körüklenen alevden doğdu şiirler

Şimdi ne kömür belli ne de ocak
Bir duman her bir yanı saracak
Sorma artık kim yakar diye ey can
Yürek yandıkça aşk baki kalacak