Yağmur da rüzgâr da güneş de, Sevgilimi hatırlatıyor her gün her gece. Sevgilimin aklı da fikri de kalbi de denizde, Yani sadece bende. Sevgilimin bakışları her zaman sadece benim üzerimde. Sevgilimde gözü olanlara önemli bir tavsiye: O benimdir ve benim kalacak kadar ölesiye. Hatta ruhlarımız buluşur öte alemde bile. Bizim kaderimiz birlikte. Kimse boşuna uğraşmasın, yok yere eziyet etmesin kendine. Tak sepeti koluna haydi kuyuna kuyuna. Bizden uzak cehennemin kırlarına, İster başkasıyla ister tek başına. Belki köklenirsin oralarda, göçebeliğe devam ya da. Biz mutluyuz iki kişilik dünyamızda. Sana yer yok burada, haydi başka kapıya.
Güliz Ardilli 26 Temmuz 2025 Cumartesi 4:11 İstanbul
Bugün yine bir yerden sen çıktın; bir duvarın çatlağından sızan eski bir mevsim gibi, kimsenin bilmediği bir köşede karşıma oturdun.
Sana dair ne varsa, hayatın aceleyle kapattığı bir defterin arasında hâlâ kendi kokusunu taşıyan bir şey gibi duruyor.
Bazen bir cümle kuruyorum, sonra ortasında bırakıyorum. Müntehası sen olmayan hiçbir cümleyi istemiyorum. Suskunluğum bile sonunda senin kapında dinlensin istiyorum.
Seni özlemek midir bu Bilmiyorum..
Sanki benden ayrılan bir parçanın, hâlâ bende olmayan tarafını arıyorum.
Önemli Tavsiye
Yağmur da rüzgâr da güneş de,
Sevgilimi hatırlatıyor her gün her gece.
Sevgilimin aklı da fikri de kalbi de denizde,
Yani sadece bende.
Sevgilimin bakışları her zaman sadece benim üzerimde.
Sevgilimde gözü olanlara önemli bir tavsiye:
O benimdir ve benim kalacak kadar ölesiye.
Hatta ruhlarımız buluşur öte alemde bile.
Bizim kaderimiz birlikte.
Kimse boşuna uğraşmasın, yok yere eziyet etmesin kendine.
Tak sepeti koluna haydi kuyuna kuyuna.
Bizden uzak cehennemin kırlarına,
İster başkasıyla ister tek başına.
Belki köklenirsin oralarda, göçebeliğe devam ya da.
Biz mutluyuz iki kişilik dünyamızda.
Sana yer yok burada, haydi başka kapıya.
Güliz Ardilli
26 Temmuz 2025 Cumartesi 4:11 İstanbul
Bugün yine bir yerden sen çıktın;
bir duvarın çatlağından sızan eski bir mevsim gibi,
kimsenin bilmediği bir köşede karşıma oturdun.
Sana dair ne varsa,
hayatın aceleyle kapattığı bir defterin arasında
hâlâ kendi kokusunu taşıyan bir şey gibi duruyor.
Bazen bir cümle kuruyorum,
sonra ortasında bırakıyorum.
Müntehası sen olmayan hiçbir cümleyi istemiyorum.
Suskunluğum bile sonunda senin kapında dinlensin istiyorum.
Seni özlemek midir bu
Bilmiyorum..
Sanki benden ayrılan bir parçanın,
hâlâ bende olmayan tarafını arıyorum.
Yinemi sen
sefgi söscüü:P
yine ben..
Genellikle istenmeyen kisileri gördügümüzde verdigimiz zavall1 bir tepki...
Yahu genemi sen? kahretsin nas1l kurtulacag1m ben senden? ? ?)))